استكبار جهانى بداند كه اين ملت فولاد آبديده است زن و مرد اين كشور و اين مرز و بوم، جوان و پير اين ميهن بزرگ اسلامى و نسل‌هاى پى در پى از اين ملت بزرگ كه در كوره‌هاى حوادث آبديده شده‌اند، براى خودشان يك رسالت قائلند؛ رسالت پاسدارى از اسلام و پرچم بر افراشته اسلام در اين سرزمين، كه امروز يك و نيم ميليارد مسلمان در مناطق مختلف دنيا به اين پرچم چشم دوخته‌اند. (٥/ ١/ ٨٥)
٥. اولويت‌هاى سياست خارجى‌ رابطه ديپلماتيك از حيث تئورى و نظرى، در واقع نقطه اوج روابط عادلانه و صميمانه دو كشور بايكديگر است، چرا كه دو كشور مستقل و غير وابسته به يكديگر، پس از رسيدن به درك متقابل، رفتار حسنه متقابل، عدم مداخله در امور داخلى يكديگر، عدم تجويز انجام و طرح‌ريزى توطئه در خاك هر يك از دو كشور عليه كشور مقابل، برقرارى و استحكام روابط حسنه بين دو كشور كه موجب نزديكى و صميميت بين آنها مى‌شود، اقدام به برقرارى روابط ديپلماتيك با يكديگر مى‌نمايند.
در حقيقت از نظر تئورى، سالم‌ترين روابط بين دو كشور كه بر آن اصولى حاكم است و بسيارى از مقررات، قراردادها، عرف و سنن بين المللى نيز پشتوانه آن است، همان روابط ديپلماتيك بين دو كشور است. زمانى كه دو كشور با يكديگر رابطه ديپلماتيك برقرار مى‌كنند، بدان معنى است كه آن دو با يكديگر قرار گذاشته‌اند كه از اين پس بر اساس اصل رفتار حسنه متقابل، احترام به اصول شناخته شده بين الملل و در چارچوب مقررات بين‌المللى با يكديگر رفتار نمايند.
قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران به روشنى ارجحيت‌هاى سياست خارجى ايران را روشن ساخته است. چهار گروه از كشورها به ترتيب داراى اولويت مى‌باشند:
١. همسايگان ايران‌ انديشه سياسى مقام معظم رهبرى ٣١٧ ٢. اصول و مبانى سياست خارجى جمهورى اسلامى‌ ٢. كشورهاى مسلمان‌ ٣. كشورهاى جهان سوم‌ ٤. كشورهايى كه به نوعى يكى از نيازهاى سياسى، اقتصادى، اجتماعى و يا نظامى ايران را بر طرف سازند. «١» مقام معظم رهبرى با درايت و تسلط بر قوانين مندرج در قانون اساسى اولويت‌هاى سياست خارجى را مشخص و معين فرموده‌اند: