ايشان با عنايت به مفهوم خاص ولايت، جامعه ولايى را داراى ارگانيسمى منسجم و در هم تنيده معرفى مى‌كند كه بر اساس مبانى اعتقاد توحيدى با جاذبه‌هاى درونى قوام يافته است و شرك گريزى و كفر ستيزى از ويژگيهاى بارز آن است:
ولايت يعنى پيوند و ارتباط تنگاتنگ و مستحكم و غير قابل انفصال و انفكاك جامعه اسلامى كه داراى ولايت است، يعنى همه اجزاى آن به يكديگر و به آن محور و مركز اين جامعه يعنى «ولى» متصل است. لازمه همين ارتباط و اتصال است كه جامعه اسلامى را در درون خود يكى است و متحد و مؤتلف و متصل به هم است و در بيرون نيز اجزاى مساعد با خود را جذب مى‌كند و اجزايى را كه با آن دشمن باشند به شدت دفع مى‌كند و با آن معارضه مى‌نمايند يعنى «اشداءُ على الكفار رحماء بينهم» لازمه ولايت و توحيد جامعه اسلامى است. اين مبناى توحيد و اعتقاد به وحدانيت حضرت حق (جل و اعلاء) در تمام شؤون فردى و اجتماعى جامعه اسلامى تأثير مى‌گذارد و جامعه را به صورت يك جامعه هماهنگ و مرتبط به يكديگر و متصل و برخوردار از وحدت مى‌سازد. «١» در حكومت ولايى، حاكم اسلامى با مردم ارتباطات فكرى، عقيدتى، عاطفى، انسانى و محبت‌آميز دارد و مردم به او علاقه مندند در بعضى از سخنرانى‌هاى مقام معظم رهبرى نوع رابطه مردم و ولى امر مسلمين به ريسمان محكم و به هم تابيده شده تشبيه شده است كه جدا كردن آن به آسانى امكان‌پذير نيست.» «٢» ايشان ويژگى‌هايى كه براى «ولايت» ذكر مى‌كنند، اصالتى را بدان مى‌بخشند كه ويژه خداوند است. «اساسى‌ترين مسأله دين مسئله ولايت است چون ولايت نشانه و سايه توحيد است.
ولايت يعنى حكومت چيزى كه در جامعه اسلامى متعلق به خداست.» «٣» بنابراين وقتى در نظامى، ولى اللَّه، كسى مثل پيغمبر اكرم (ص) يا اميرالمؤمنين (ع) در رأس نظام قرار دارد آن جامعه، جامعه ولايى است. نظام، نظام ولايت است. ولايت هم صفتى براى منصبى است كه نبى اكرم (ص) و جانشينان او از سوى پروردگار حايز آن بوده‌اند و هم خصوصيتى است براى آن جامعه اسلامى كه در سايه آن حكومت زندگى مى‌كند و از پرتو آن بهره مى‌گيرد.
مقام معظم رهبرى تأكيد مى‌كنند كه:
آن كسى كه اين ولايت را از طرف خداوند عهده دار مى‌شود بايد نمونه ضعيف و پرتو و سايه‌اى از آن ولايت الهى را تحقق بخشد و نشان بدهد خصوصيات ولايت الهى را داراست. «٤»