جا دارد دولتها، سياسيون، روشنفكران و فعالان ملت مسلمان از اين پديده استقبال كنند و آن را مغتنم بشمارند. در برخى كشورها با پديده ايمان اسلامى مردم برخورد خصمانه مى‌شود، اما به اعتقاد ما دولتها نبايد از آن بترسند، بلكه بايد اين حركتها را بشناسند و محتواى آن را به عنوان عامل پشتيبانى كننده و نجات بخش ملتها به خوبى درك كنند. «١» رهبر معظم انقلاب اسلامى منافع دولتهاى اسلامى را در تكيه به روحيه اسلامى ملتهاى خود دانستند و فرمودند:
اكنون وقت آن است كه دولتها در كشورهاى اسلامى از بيدارى و روحيه تسليم ناپذيرى ملتهاى خود استفاده كنند و با تكيه به ايمان اسلامى آنان، از موضعى برابر و همسنگ مسايل خود را با دولتهاى بزرگ حل كنند و هيچ اولويتى را براى آنها قايل نشوند. «٢» پيروزيهاى اسلام گرايان در تركيه در سالهاى اخير در قالب رفاه، حزب عدالت و توسعه، نشاندهنده خيزش عظيم بيدارى اسلامى مسلمانان تركيه است و اين نبايد به نگرانيهاى حاكمان تركيه بينجامد و آنان بايد با تن دادن به اين نهضت جهانى اسلام خودشان و مردم مسلمان را از توطئه‌ها و دسيسه‌هاى بدخواهان غربى نجات بدهند و به دامن اسلام برگردند و اين تنها راه عظمت و نجات كشور مسلمان تركيه و همه كشورهاى اسلامى است.
٧. عراق‌ عراق در غرب ايران با مساحتى برابر ٤٣٨٤٤٦ كيلومتر مربع و جميعتى در حدود بيست ميليون نفر كه بيش از ٩٥ درصد آنها مسلمان هستند، در بخش جنوب غربى آسيا واقع شده است. اين كشور در زمان حكومت عثمانى‌ها جزئى از آن به حساب مى‌آمد ولى با فروپاشى عثمانى‌ها در ١٩٢٢ م، به عنوان يك كشور مستقل در صحنه سياسى جهان ظهور كرد. در نظام دو قطبى دنيا بعد از جنگ جهانى دوم در ١٩٤٥ م، كه در يك قطب شوروى سابق و در قطب ديگر آمريكا قرار داشت، عراق همواره از حمايت شوروى سابق برخوردار بود.
ساختار سياسى اين كشور بعد از استقلال از استعمار پير انگليس در سال ١٩٣٢ م. با رژيم پادشاهى شكل گرفت كه در سال ١٩٥٨ م. حكومت پادشاهى با كودتاى عبدالكريم قاسم، نابود و رژيم جمهورى در عراق روى كار آمد. كودتاها يكى از پس از ديگرى در عراق شكل گرفت و سرانجام در سال ١٩٧٩ م. صدام حسين با استعفاى احمد حسن البكر و همزمان با انقلاب‌