در آن صورت شما خوشحال باشيد كه كارتان تمام شده است و به هدف رسيده‌ايد. اين صلاح و جناح و فوز است. يعنى رسيدن و دست يافتن به هدف.» (٥/ ١٢/ ٦٨)
مقام عظماى ولايت، يكى از عوامل پيشرفت اسلام را اعتماد به خدا و احكام الهى مى‌داند:
يقينا يكى از عناصرى كه عامل پيشرفت اسلام بود، اعتماد به خدا و احكام الهى بود: «آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِن رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كَلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ» (بقره: ٢٨٥) خود پيامبر و مومنين صدر اول، از اعماق دل به پيام اسلام و شعارهاى اسلامى، حقايق اسلامى و كافى بودنِ اسلام را براى نجات بشريت، حقيقتا از بن دندان قبول داشتند. اين ايمان، عامل بسيار مهمى است. (١٥/ ٨/ ٧٨)
٤. رعايت كامل عدالت‌ مهمترين مفهومى كه نقش محورى در نظام انديشه‌اى مقام معظم رهبرى دارد عدالت است نه قدرت، به عبارت ديگر در ديدگاه ايشان عدالت، راهبرد قدرت سياسى است و قدرت هميشه بايد تابع و پيرو اصل عدالت باشد.
بر همين اساس مقام معظم رهبرى ضمن تاكيد بر اهميت مساله عدالت اجتماعى بعنوان يك هدف نظام، جايگاه آن را در ساختار قدرت سياسى اينگونه توضيح مى‌دهد.
آنچه در اين بين بايستى با وسواس و دقت دنبالش باشيد، مساله عدالت اجتماعى است ...
«عدالت» هدف است ... آن روزى كه در كشور عدالت اجتماعى نباشد، اگر بتوانيم بايد آن روز را تحمل نكنيم. (٨/ ٦/ ١٣٧٤)
همچنين رهبرى بر اين اعتقاد است كه كليه قانونگذاريها، تصميمات و برنامه‌ريزها در نظام اسلامى بايد با در نظر گرفتن عدالت اجتماعى باشد. ايشان مى‌فرمايد:
انقلاب اسلامى آمد و راه عدالت اجتماعى را باز و مسير را هموار كرد كه بايد عمل كنيم. آن كسى كه تصميم مى‌گيرد. آن كسى كه برنامه‌ريزى مى‌كند بايد ملاحظه عدالت اجتماعى را بكند. (١٤/ ٢/ ٧٩)
در واقع شاه بيت صفات حاكم اسلامى وجود عدالت در اوست كه هم خود بايستى عادل باشد و به عدالت رفتار كند و هم عدالت را در جامعه سارى و جارى نمايد. يعنى «عدل اجتماعى» ايجاد نمايد و از پديد آمدن «ظلم اجتماعى» ممانعت و جلوگيرى نمايد و تفاوت اساسى و ماهوى، بين حاكم در نظام اسلامى و غير آن، در واجد بودن اين صفت و عدم آن است.