اسلامى در ايران، طومار يكه‌تازى و مداخلات گوناگون امريكا در ايران را بست و منافع بى‌شمار امريكا را با تهديد مواجه ساخت.
با قطع روابط ايران و امريكا كه البته براى اولين بار و به طور رسمى از سوى رئيس جمهور وقت امريكا (جيمى كارتر) در ارديبهشت ٥٩ به بهانه تسخير لانه جاسوسى امريكا در ايران اعلام گرديد، در طول سه دهه گذشته از تاريخ پر فراز و نشيب انقلاب هر از گاهى و به تناسب شرايط و تحولات سياسى اجتماعى دو كشور، بحث مذاكره، عمدتاً از سوى تحليلگران سياسى، صاحبان صنايع و شركت‌هاى تجارى و نيز مسئولان رسمى امريكا مطرح و از ايران دعوت به حل اختلافات فيما بين از طريق ديپلماتيك شده است.
اگر چه مطالعه اين مقاطع از تاريخ تحولات دو كشور روشن كننده نكات ارزنده‌اى از جمله اينكه امريكا هر گاه در عرصه‌هاى مختلف خود را قدرتمند و كشور هدف (ايران) را در شرايط انفعالى و آسيب‌پذير و به لحاظ وحدت و انسجام ملى، توان نظامى، هنجار شكنى جريانات سياسى و اختلافات داخلى و ... ضعيف ديده براى تحميل شرايط و خواسته‌هاى خود از ايران براى جلوس در پشت ميز مذاكره دعوت به عمل آورده است. از سوى ديگر مطالعه رفتار سياسى امريكا در گذشته و حال نشان مى‌دهد كه اين كشور اصولًا با اصل نظام جمهورى اسلامى از بدو پيدايش مشكل داشته و هنوز هم براندازى و سرنگونى نظام مقدس اسلامى از اهداف اصلى او به شمار مى‌رود.
مطالعه فرمايشات مقام معظم رهبرى در اين باره، بيانگر اين واقعيت است كه آنچه مانع برقرارى رابطه يا مذاكره بين دولتمردان جمهورى اسلامى و سران دولت امريكاست، روحيه و خوى استكبارى دولت امريكاست؛ و نكته ديگر اينكه هيچ دولتى تا كنون از رابطه با امريكا نفعى نبرده است:
امريكا مى‌گويد: بيائيد مذاكره كنيم، نمى‌گويد بياييد رابطه برقرار كنيم. مذاكره يعنى چه؟ يعنى آن پيوندى را كه جمهورى اسلامى قطع كرد و بريد و همان موجب شد كه تمام عواطف صادقانه ملت‌هاى دنيا به اين نظام جلب بشود، اين را دو مرتبه برقرار كند. يعنى در درجه اول، يك ضربه نمايان به جمهورى اسلامى بزنند و از آن جا كه تبليغات هم در دست آنهاست، در دنيا منعكس كنند كه جمهورى اسلامى از حرف‌هايش برگشت! به چه دليل؟ به اين دليل كه نشسته است و دارد با امريكا مذاكره مى‌كند و آن وقت يك يأس عمومى در تمام ملت‌ها- در آسيا و در افريقا و