فلسطين و كشمير نيز بررسى شد و به نظر حكيمانه رهبر فرزانه انقلاب اسلامى ذيل هر يك اشاره شد.
در شمال ايران، بحث روسيه، خزر و آسياى ميانه مهم‌ترين موضوعاتى بود كه به آنها پرداخته شد و گفتيم كه به لحاظ امنيتى، حوادث در كشورهاى شمال ايران بويژه در روسيه مى‌تواند پيامدهايى را در داخل ايران بر جاى بگذارد و لذا طبيعى است كه رهبرى نسبت به اين حوادث حساسيت خاصى داشته باشند.
در جنوب ايران بحث خليج فارس است كه با توجه به اهميت استراتژيكى، اقتصادى، سياسى و نظامى آن قرنهاست كه مورد طمع قدرتهاى استعمارى است و اين با پيدايش نفت در اين منطقه وارد مرحله نوينى شده است. حضور دو استعمارگر انگليس و آمريكا همواره عاملى در جهت چپاول و غارت منابع و دامن زدن به اختلافات بين كشورهاى ساحلى و ناامن كردن منطقه مهم خليج فارس بوده است. تمام موارد فوق كه با ظهور انقلاب اسلامى بسيار شديدتر شده بود با رهبريهاى مقام معظم رهبرى بعد از امام خمينى (ره) تاكنون عليرغم ايجاد خسارتهاى مقطعى نتوانسته براى دنياى غرب دستاوردى خاص داشته باشد.
در غرب ايران دو كشور عراق و تركيه است كه در عراق امروز آمريكاييها حضور فيزيكى دارند و در تركيه هم به عنوان آخرين حلقه ناتو نفوذ زيادى دارند و با توجه به اختلاف بين آمريكا و انقلاب اسلامى، طبيعى است كه آمريكاييها همواره درصدد توطئه‌چينى عليه ايران باشند كه اين موارد هم تاكنون كارايى چندانى در ايجاد مسايل سياسى، اقتصادى و امنيتى ايران نداشته است و اين نبوده مگر با هدايتها و موضع‌گيريهاى مقام معظم رهبرى.
سرانجام اينكه در شرق ايران، دو كشور پاكستان و افغانستان واقع شده‌اند. بعد از پيروزى انقلاب اسلامى، ايجاد روابط در جهت تشكيل امت واحده در سرلوحه سياستهاى خارجى جمهورى اسلامى قرار گرفت كه همواره مورد مخالفت آمريكا و غرب استعمارگر قرار گرفته و آنها تلاش كرده‌اند نگذارند اين روابط رو به رشد و به نفع طرفين تمام بشود. اين توطئه‌ها زمانى بيشتر شد كه آمريكا به بهانه سقوط ساختمانهاى تجارى‌اش در نيويورك در ١١ سپتامبر انديشه سياسى مقام معظم رهبرى ٣٦٩ مسائل جهان اسلام‌ ٢٠٠١ با ساقط كردن گروه طالبان وارد كشور افغانستان شد و عملًا با جمهورى اسلامى از طريق قسمتى از مرزهاى شرقى كشور همسايه شده است. در هر حال نگاهى به سخنرانيها،