در مادّيت نباشند، غرق در خودخواهى و خودپرستى نباشند. كار براى خدا، كار براى رسيدن به آستان لقاء ربوبيت. اين انسان كامل است. اين جامعه كامل است. خوب، انبيا مى‌آيند تا اين جور جامعه‌اى را به وجود بياورند، آن وقت اگر جامعه‌اى كه انسانهايش و مردمش درست فكر مى‌كنند، درست عمل مى‌كنند، داراى رحم و مروّتند، داراى احساس مسئوليت در پيش خداى بزرگند، داراى احساس معنويت‌اند، غرق در مادّه نيستند، همه چيز را براى خود نمى‌خواهند. «١» بنابراين در اين فلسفه سياسى «اعتقاد به خدا و به توحيد مبناى ساخت اجتماعى جامعه اسلامى است و همه مسائل اجتماعى بايد از اين چاشنى اساسى بهره‌مند باشد» «٢» و جامعه بر اساس اسلام اداره شود. «٣» در اين نوشتار ابتدا ديدگاه مقام معظم رهبرى در مورد جامعه اسلامى و در پايان درباره جامعه جاهلى مطرح خواهد شد. ايشان در تعريف جامعه اسلامى مى‌فرمايند:
جامعه اسلامى يعنى آن جامعه‌اى ... كه در رأس آن جامعه خدا حكومت مى‌كند، قوانين آن جامعه، قوانين خدايى است حدود الهى در آن جامعه جارى مى‌شود، عزل و نصب را خدا مى‌كند، در مخروط اجتماعى اگر جامعه را به شكل مخروط فرض و ترسيم كنيم، همچنان‌كه معمول و مرسوم عده‌اى از جامعه شناسان است، در رأس مخروط خدا است و پايين‌تر از خدا همه انسانيت و همه انسانها هستند. تشكيلات را دين خدا به وجود مى‌آورد، قانون صلح و جنگ را مقررات الهى ايجاد مى‌كند، روابط اجتماعى را اقتصاد را، حكومت را، حقوق را همه و همه را دين خدا تعيين مى‌كند و دين خدا اجرا مى‌كند و دين خدا دنبال اين قانون مى‌ايستد و اين جامعه اسلامى است. «٤» و در جاى ديگر آمده است:
جامعه اسلامى آن جامعه‌اى است كه بر طبق تعاليم و توصيه‌هاى پيغمبران خدا مردم داراى انديشه و فكر شده‌اند، قدرت تصميم‌گيرى پيدا كرده‌اند، خودشان انتخاب مى‌كنند، خودشان دشمن را مى‌شناسند، دشمن را دفع مى‌كنند. «٥» جامعه اسلامى آن جامعه‌اى است كه ... در آن از تبعيض و ظلم و نابرابرى‌ها هيچ نشانه‌اى نباشد در آن از فقر از محروميت خبرى نباشد. «٦» و در تعريف جامعه دينى هم مى‌فرمايند:
جامعه، جامعه معنوى- يعنى متوجه به اصول و معارف دينى و متكى به اهداف الهى و هدف گيرنده آخرت از طريق دنيا (اين خصوصيت دين و جامعه دينى، اينهاست)؛ غرق نشدن و محدود نشدن در چهارچوب ظواهر مادى. «٧»