٨. فن‌آورى هسته‌اى‌ دستيابى جمهورى اسلامى ايران به فناورى هسته‌اى و بومى كردن اين دانش روز بشرى كه در توسعه و پيشرفت كشور نقش بالايى ايفا خواهد كرد، افتخار بزرگى است كه در دوران پس از انقلاب اسلامى و با تلاش انديشمندان و متخصّصان داخلى نصيب ملت ايران گرديده است.
تلاش براى حفظ و نهادينه كردن موقعيت به دست آمده در عرصه فناورى هسته‌اى با توجه به شرايط منطقه‌اى و بين‌المللى، از جمله مهم‌ترين عوامل چالش ساز براى ايران محسوب مى‌گردد.
امريكايى‌ها با تكيه بر قدرت رسانه‌اى خود، تلاش گسترده‌اى را در پيش گرفتند تا ايران اسلامى را در برابر يك جبهه جهانى قرار داده و با اين بهانه كه جمهورى اسلامى با وجود ذخاير غنى انرژى فسيلى نيازى به انرژى اتمى ندارد و به همين دليل فعاليتهاى هسته‌اى آن داراى مقاصد غير صلح‌آميز است، با ايجاد فشارهاى بين‌المللى و انجام تهديدات نظامى، مسئولان كشور را به عقب نشينى هسته‌اى مانند كشورهايى چون آرژانتين، برزيل و ليبى مجبور كنند.
اين قبيل اقدامات كه عمدتاً با هدف عملياتى روانى و در فضايى تهديدآميز انجام مى‌شد، مسئولان نظام اسلامى ايران را در موقعيتى قرار داد كه الزاماً بايد براى عبور از آن، تصميمات استراتژيك و سرنوشت سازى اتخاذ مى‌نمودند، كه اين مهم مطابق اصل ١١٠ قانون اساسى جمهورى اسلامى بر عهده رهبر معظم انقلاب است.
مرورى بر مواضع اصولى رهبر عزيز كشورمان در مورد فناورى هسته‌اى و چگونگى مواجهه با فشارهاى بين المللى در مقطع كنونى اهميت ويژه‌اى دارد، و از جمله اثرات آن هماهنگى و يك صدايى حاكم بر دستگاه ديپلماسى نظام اسلامى مى‌باشد.
مقام معظم رهبرى مسئله هسته‌اى را يكى از مسائل مطرح سياست خارجى مى‌دانند و معتقدند جمهورى اسلامى ايران عقب نشينى از مسأله هسته‌اى را- كه خواسته عزم ملى و حق طبيعى ملت ايران است- به معناى شكستن استقلال كشور مى‌داند كه هزينه بسيار گزافى براى ملت ايران خواهد داشت.
ايشان استفاده صلح‌آميز از فناورى هسته‌اى را ضرورت و نياز اجتناب‌ناپذير آينده كشور و همچنين قدرت علمى برتر براى پيشرفت در عرصه‌هاى مختلف مى‌دانند و مى‌فرمايند: