لقد منّ الله على المؤمنين اذبعث فيهم رسولًامِن انْفُسِهم يْتُلوا عليهم آياته و يزكيهم و يعلمهم الكتاب و الحكمة و ان كانوا مِن قبلُ لفى ضَلال مبين. (آل عمران/ ١٦٤)
انسان در پرتو تعاليم انبياء هم شخصيت فردى خود را ساخته و آن را به كمال مى‌رساند و هم جامعه و نظام اجتماعى را به بهترين شكل و بر محور عدالت و حقّانيت و نفى حاكميت‌ها و سلطه‌هاى دروغين و استثمارگر و در جهت نجات و احياء مستضعفين سامان مى‌دهد.
آية اللَّه خامنه‌اى در تشريح اهداف نبوت، تعالى و تكامل و رسيدن انسان به سر منزل مقصود و معهود را هدف برتر و اصلى دانسته و ايجاد جامعه‌اى توحيدى و الهى و عدالت محور را زمينه ساز و شرط لازم آن هدف معرفى كرده است:
برترين و عالى‌ترين هدف انبياء آن است كه انسانها را از آب و گل پستى‌ها و پليدى‌ها رها ساخته و با جارى نمودن سرچشمه‌هاى استعداد در آنان ايشان را به عالى‌ترين مدارج ترقى و تعالى انسانى برسانند. ... هدف از فرستادن پيامبران در نهايت انجام همين تربيت و سازندگى است كه قرآن با تعبيرات تزكيه و تعليم بدان اشاره نموده است. انسان با تربيت صحيح انبياء به پيراستگى و آراستگى مى‌رسد و مقصود غايى از آفرينشش تامين مى‌گردد. ولى براى اينكه بشر بتواند ازمواهب طبيعى كه در وجودش نهاده شده بهره‌مند شود و به تعالى برسد، چه راهى را بايد در پيش گرفت؟ در ميان پاسخ‌هاى گوناگون، پاسخ انبياء آن است كه بايد محيطى سالم و مساعد و متناسب با ساختمان طبيعى برايش فراهم آورد اين محيط همان «جامعه عادلانه الهى توحيدى» است. با قرار گرفتن در اين جامعه و نظام متناسب با آن است كه سير آدمى به سوى سرانجام و مقصد فطرى‌اش، تسهيل و تسريع مى‌گردد و انسان با شتابى طبيعى در راه درست و تعالى بخش گام مى‌زند. پس پيامبران و مبعوثان وحى در نيمه راه آن مقصد نهايى هدف و مقصد نزديكترى دارند كه همانا تشكيل جامعه و نظام توحيدى و اسلامى است؛ جامعه‌اى بر اساس عدالت، توحيد، تكريم انسان و پيراسته از ظلم، شرك، خرافه و جهل و هر چيزى كه انسان را خوار و پست سازد. «١» ايشان در ادامه به آياتى مانند آيه ٢٥ سوره حديد و آيات ١٥٥ و ١٥٦ سوره اعراف استناد نموده‌اند.
اٌصل چهارم: انسان شناسى دينى‌ سياست يكى از شاخه‌هاى علوم انسانى است و علوم انسانى از دو جهت به انسان‌شناسى وابسته‌اند، يكى در اصل موجوديت و ديگرى در جهت‌گيرى و سمت و سوى.