انديشه سياسى مقام معظم رهبرى - مظفری، آیت - الصفحة ٣٧٥
اسلامى از امكانات طبيعى، توليد، توانايىهاى علمى، صنعتى و فرهنگى با ارزش برخوردارند كه بعضى ديگر نهايت نياز، به آنها دارند. هر يك از اين توانايىهاى كلى به توانايىهاى كوچكترى تقسيم مىشود كه برخى حتى براى همه جهان اسلام ناشناخته است. موقعيت اجتماعى با سابقه و قدمت تاريخى، ذخاير زير زمينى و ... از ديگر ظرفيتهايى است كه در كشورهاى اسلامى وجود دارد. البته از برخى از اين ظرفيتها استفاده مىشود امّا به صورت ناقص، مثل نفت. در حالى كه بهرهگيرى صحيح و درست از اين ظرفيت هاست كه مشكلات و معضلات مسلمين را درمان و چاره مىكند. «١» نتيجه: استفاده گاه و بىگاه جهان اسلام از ظرفيتهاى درونى، باعث ايجاد موج شده است.
مثلًا برائتى كه به ابتكار انقلاب اسلامى و نظام سياسى برآمده از آن در حج انجام مىگيرد، دولتهاى ظالم اسلامى و قدرتهاى استعمارى را به وحشت انداخته، و يا فريادهاى مسلمانان در اعتراض به توهين به ساحت مقدس نبى مكرم اسلام (ص) جهان غرب را وادار به عقب نشينى كرده و قبل از آن، مخالفت مردم به آنچه سلمان رشدى منتشر ساخته، وى و حاميانش را منزوى نموده است. اگر اين حركتها كه از ظرفيت درونى جهان اسلام ناشى مىشود، مستمراً ادامه يابد، براى دشمنان اسلام و مسلمانان چه اتفاقى مىافتد؟
٥. راهحلها مقدمه: چرا مسلمانان از اين همه فرصتها و ظرفيتها براى حل آن همه مشكلات و معضلات بهره نمىگيرند؟ پاسخ اين سؤال متعدد است، ولى بدون هيچگونه ترديدى سهم دولتها و سران كشورهاى مسلمان بيش از همه است. بعضى از اين دولتها بيش از آن كه مردمى و برخواسته از مردم باشند، جيره خوار آشكار و پنهان قدرتهاى استعمارى شدهاند، زيرا نياز متقابلى بين آنان و دول استعمارى پديد آمده به اين صورت كه استعمار براى استعمارگرى و دولتهاى بدون پشتوانه مردمى اسلامى براى استبدادگرى به حمايت هم نيازمندند. حاصل اين فرآيند، به هدر رفتن فرصتها و به هرز رفتن ظرفيتها و افزايش مشكلات و ازدياد معضلات است. راه حل چيست؟ برخى از اين راهحلها را مرور مىكنيم: