امروز در سطح كشور، توصيه‌ى ما به عموم مردم- بخصوص كسانى كه عشق و علاقه‌ى بيشترى به اين انقلاب و محصول آن دارند- همين است و علاج و ضرورت قطعى را در اين مى‌دانيم كه بايستى آحاد مردم، ارتباطات و انس فردى و صحبت و مناجات با خدا را در خود تقويت كنند. اين، راه امام است و هدايت الهى به دنبال اين ارتباط و تماس با خدا ميسر مى‌شود، همچنان كه در اين ده سال هم همين‌طور بوده است و شما جوانهاى با اخلاص و پاكدل، اين روحيه را در جبهه‌هاى گوناگون از خودتان نشان داديد و نتايجش را هم ديديد و همچنان كه درس امام ما نيز اين بود. يك بار از ايشان سؤال كردم كه در ميان دعاهاى معروف، به كداميك از آنها بيشتر انس يا اعتقاد داريد؟ ايشان بعد از تأملى فرمودند: «دعاى كميل و مناجات شعبانيه» وقتى كه شما به اين دو دعا مراجعه مى‌كنيد. با اين كه دعاهاى ديگر هم مثل ابوحمزه‌ى ثمالى و يا دعاى امام حسين (ع) در روز عرفه و دعاهاى فراوان ديگر برقرارى رابطه با خداست، اما در اين دو دعا و مناجات، حالت استغفار و انابه و استغاثه و تضرع به پروردگار را به شكل عاشقانه‌ى آن مشاهده مى‌كنيد. دعاى كميل هم مناجاتى با خداى متعال است و [هم‌] رابطه‌ى محبت و عشق ميان بنده و معبود را ترسيم مى‌كند و اين همان چيزى بود كه امام بزرگوار ما، روح و دل خود را از آن روشن و منور مى‌داشت. (١٠/ ١٢/ ٦٨)
٢. تقواى الهى‌ تقوا يك حالت درونى و ملكه‌ى اخلاقى است كه هرگاه اين ملكه در انسان پيدا شد، قدرتى پيدا مى‌كند كه مى‌تواند از گناه پرهيز كند، اگرچه گناه بر او عرضه شود. «١» حضرت امام بر داشتنِ صفت تقوا براى مسئولان نظام اسلامى تأكيد مى‌كند و مى‌فرمايد:
آنها كه متصدى امور نيستند، تقوا يك امرى است كه براى شخص خودشان [امّا] اينهايى كه در راس امورند، اگر تقوا نداشته باشند، اين به همه‌ى كشور سرايت مى‌كند. همه‌ى كشور را يك وقت- خداى نخواسته- به باد مى‌دهد و لهذا براى آنها اهميت تقوا بيشتر است تا براى اشخاص. «٢» مقام معظم رهبرى هم در تشريح مردم سالارى دينى ضمن الهى دانستن منشأ حاكميت بر شروط تقوى و عدالت براى حاكمان تاكيد مى‌كند و مى‌فرمايد:
در منطق بسيار مستحكم و عميق مردم سالارى دينى هيچ ولايت و حاكميتى مطلوب نيست مگر پروردگار تفويض كرده باشد و خداوند نيز اين حاكميت را در رده‌هاى مختلف حاكميت اسلامى تنها به كسانى تفويض مى‌كند كه عدالت و تقوا داشته باشند و مردم هم آنها را بخواهند. (٢٦/ ٩/ ١٣٨٢)