آمريكا و انگليس از رژيم صهيونيستى به نتيجه‌اى نرسيد. سرانجام با تشكيل سازمانهاى فلسطينى مانند الفتح برهبرى ياسر عرفات كه در بيرون از خاك فلسطين عليه صهيونيستها دست به سلاح برده بودند، نتوانستند كارى از پيش ببرند.
بعد از ناكامى عملياتهاى نظامى عليه رژيم غاصب فلسطين، طرحهاى صلح و سازش با اسرائيل توسط سران عرب (قرارداد كمپ- ديويد، طرح صلح فهد و طرح فاس) مطرح شد كه اسراييلها به آنها اعتنايى نكرده و اندك خواسته‌هاى سران عرب را جواب منفى دادند. طرحهاى صلح ديگرى را نظام بين‌المللى برهبرى شوروى سابق و آمريكاييها ارايه دادند كه هيچ‌ انديشه سياسى مقام معظم رهبرى ٣٤٩ مسائل منطقه‌اى ايران‌ يك در برگيرنده منافع فلسطينيهاى داخل و خارج نبوده است. رهبر معظم انقلاب با رد همه طرحهاى سازش با اسراييل فرمودند:
آن كسانى كه با صهيونيستها سازش مى‌كنند در جبهه اسراييل هستند، مبارزه براى استنقاذ سرزمين فلسطين، بايد معناى حقيقى مبارزه را داشته باشد، مبارزه نقطه مقابل سازش است. در اين مسأله سازش، خيانت و مبارزه، وظيفه است. هيچ كس سازش را به حساب مبارزه نگذارد. «١» رهبرى در انتقاد از اولين طرح سازش با رژيم صهيونيستى كه در كمپ- ديويد توسط سادات به امضاء رسيد، فرمودند:
چه شد آن شور و هيجانى كه در برابر اسراييل غاصب ابراز مى‌شد؟ و چه شد تعهدى كه رؤساى عرب با ملتهاى خود درباره مبارزه با اسراييل بستند؟ لعنت خدا و بندگان صالحش بر آن دستى كه اولين معاهده سازش با اسراييل را امضاء كرد وزندگى سياه دنيوى و سرنوشت اخروى خود را با فرعون قرين ساخت، نفرين بندگان صالح و فرشتگان و انبياء و اولياء بر آنان كه آن راه را ادامه داده‌اند و مى‌دهند. مخصوصاً آنكه اميد كاذبى به ملت مظلوم فلسطين داده و آنگاه به بهاى سيه روزى آنان عيش ناپايدارى براى خود فراهم كرده‌اند. «٢» وقتى مسلمانان فلسطين بعد از يك دوره طولانى شاهد شكست راه‌حلهاى نظامى و سياسى بوده‌اند، خود وارد عرصه‌هاى نبرد شدند. حركتى كه انتفاضه نام گرفت و بيش از ١٨ سال است كه با رشادتها و مجاهدتهاى رزمندگان مسلمان فلسطينى مى‌رود كه طومار ننگين نظام جعلى اسراييل را برچيند. اين حركت ديگر ريشه در ناسيوناليسم و عربيت ندارد بلكه تنها با شعار دين مقدس اسلام شكل گرفته است. اين تجديد نظر در مبارزه با رژيمى كه به تعبير رهبرى معظم‌