٥. تعامل با دولت و نظام حاكم‌ ١- ٥. تعامل با دولت و نظام غير اسلامى‌ اشتغال دولتى:
انجام وظيفه در حكومت غير اسلامى در صورتى كه خود آن وظيفه فى نفسه جايز باشد، جايز است. «١» اشتغال در اداره‌هاى دولتى تابع دولت غير اسلامى در صورتى كه فسادى بر آن مترتب نشود و مستلزم ارتكاب حرام و ترك واجب نباشد، اشكال ندارد. «٢» داشتن ارتباط و معاشرت:
اگر براى عالم ثابت شود كه ارتباط او با ظالم منجر به منع ظلم او مى‌شود و در نهى وى از منكر مؤثر است و يا مسأله مهمى مستلزم اهتمام و پيگيرى آن نزد ظالم باشد، رفت و آمد و معاشرت با ظالمين و سلاطين جور اشكال ندارد. «٣» دريافت حقوق:
دريافت حقوق در برابر عمل حلال در حكومت غير اسلامى اشكال ندارد. «٤» پرداخت پول خدمات دولتى:
بر هر كسى كه از آب و برق دولتى استفاده مى‌كند، پرداخت پول آن به دولت واجب است هرچند دولت، غير اسلامى باشد. «٥» تصدى قضائى و مراجعه به آن:
جايز نيست غير از مجتهد جامع الشرايط يا كسى كه منصوب از طرف كسى است كه حق نصب دارد، متصدى امر قضا و فصل خصومات در بين مردم شود و بر مردم هم جايز نيست به او مراجعه كنند و حكم او هم نافذ نمى‌باشد، مگر در حال ضرورت. «٦» رعايت مقررات:
رعايت مقرراتى انديشه سياسى مقام معظم رهبرى ١٨٤ احكام برخى مسائل فقه سياسى‌ كه براى نظم جامعه وضع شده‌اند در هر حال واجب است هرچند آن قوانين توسط دولت غير اسلامى وضع شده باشند. «٧» خبر چينى از مؤمنين:
خبرچينى از مؤمنين نزد حاكم ظالم از نظر شرعى حرام است و در صورت منجر شدن به ورود خسارت به آنان، موجب ضمان مى‌گردد. «٨»