سعادت انسان در كل جامعه بشرى. (اصل ١٥٢)
تنظيم سياست خارجى كشور بر اساس معيارهاى اسلام. (اصل ٣)
حمايت از مبارزات حق طلبانه مستضعفين در برابر مستكبرين در هر نقطه جهان. (اصل ١٥٤)
امامت و رهبرى مستمر و نقش اساسى آن در تداوم انقلاب اسلامى. (اصل ٢)
خوددارى از هر گونه دخالت در امور داخلى ملت‌هاى ديگر. (اصل ١٥٤)
تعهد برادرانه نسبت به همه مسلمانان. (اصل ٣)
ائتلاف و اتحاد ملل اسلامى و وحدت جهان اسلام. (اصل ١١)
دفاع از حقوق همه مسلمانان جهان. (اصل ١٥٢)
نفى هر گونه ستمگرى و ستم كشى. (اصل ٢)
نفى هر گونه سلطه گرى و سلطه‌پذيرى. (اصل ٢)
عدم تعهد در برابر قدرتهاى سلطه گر. (اصل ١٥٢)
جلوگيرى از سلطه اقتصادى بيگانه بر اقتصاد كشور. (اصل ٤٣)
استقلال سياسى، اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى. (اصل ٢ و ٣)
طرد كامل استعمار. (اصل ٣)
جلوگيرى از نفوذ اجانب. (اصل ٣)
نفى و اجتناب از پيمانهايى كه موجب سلطه بيگانه بر منابع طبيعى، اقتصادى، فرهنگى و ارتش گردد. (اصل ١٥٣)
روابط صلح‌آميز متقابل با دول غير محارب. (اصل ١٥٣)
اعطاى پناهندگى به به پناه جويان سي انديشه سياسى مقام معظم رهبرى ٣٠٨ ٢. اصول و مبانى سياست خارجى جمهورى اسلامى‌ اسى ساير ملل از جور دولتهايشان. (اصل ١٥٥)
آنچه كه از اين اصول بيش از ساير مفاهيم قابل استفاده و استنباط است ماهيت و جوهر، جهان شمول و برون مرزى و فرامليتى و اسلام وطنى آرمانهاى تبيين شده در آن است كه حتى سعادت انسان در كل جامعه بشرى را به عنوان هدفى براى سياست خارجى جمهورى اسلامى ايران و كلًا نظام جمهورى اسلامى تعيين نموده است.
به موجب اصل ١١٠ قانون اساسى، يكى از مهم‌ترين وظايف رهبرى «تعيين سياست‌هاى كلى نظام پس از مشورت با مجمع تشخيص مصلحت و نيز نظارت بر حسن اجراى آن سياست‌ها مى‌باشد.»