طبيعت و فطرت عالم اين است كه به سمت كمال برود. به همين دليل است كه رهبر و ملت ايران، توحيد، معنويت و دين‌دارى را كه شعار انقلاب حضرت مهدى (عج) است، شعار انقلاب اسلامى قرار داده و آن را زمينه و مقدمه‌اى براى انقلاب حضرت مهدى (عج) مى‌دانند. «١» شكى نيست، چون اين انقلاب بر طبق سنّتهاى الهى است، با صبر و توكّل به خدا پيش مى‌رود و به اهداف خود نيز خواهد رسيد. «٢» حاصل كلام اينكه انقلاب اسلامى بر اساس يك ضرورت طبيعى و تاريخى و مبتنى بر قواعد و سنن الهى به وقوع پيوست و بر اساس همين قاعده نيز به راه خود ادامه خواهد داد. مقام معظم رهبرى مى‌فرمايد:
انقلاب ما و حركت ما اسلامى است. از جهت ديگر براى مردم دنيا امروز بسيار مى‌تواند آموزنده باشد و به عنوان يك تجربه ملموس و عملى مطرح بشود. انقلاب ما از باب انطباق با سنت‌هايى كه در قرآن براى نهضت‌ها و تحولات جهانى و تحولات اجتماعى ذكر شده، از جهت انطباق با اين پيشگويى‌هاى قرآن و قوانينى كه ذكر مى‌كند و سنن الهى نيز اسلامى است. تفسير و تحليل قرآن نسبت به تحولات اجتماعى عميقاً مغاير با تحليل و تفسيرى است كه مكاتب مادى ذكر مى‌كنند. در قرآن كريم براى تحولات مادى يك اصول و نقاط عطف و انگيزه‌ها و اهرم‌ها و عوامل ديگرى ذكر شده، غير از آنچه كه در تحليل‌ها و تفسيرهاى مادى وجود دارد. ما نگاه مى‌كنيم مى‌بينيم عيناً آنچه در انقلاب ما اتفاق افتاد منطبق بر همين تفسيرها و تبيين‌هاى الهى است كه سنن آفرينش را براى ما بيان مى‌كند. «٣» الگوى انقلاب اسلامى‌ قبل از وقوع انقلاب اسلامى ايران با توجه به حاكميت دو تفكر اومانيسم و ماترياليسم در جهان، چنان القا مى‌شد كه نظام‌هاى حكومتى منحصراً بايد به يكى از دو شيوه ليبرال دموكراسى يا سوسيال دموكراسى باشد و چنانچه انقلابى در جهان رخ دهد، چاره‌اى جز اتكا به تفكر اومانيسم و يا ماترياليسم نداشته و بايد تحت حمايت يكى از دو بلوك شرق يا غرب باشد. بر اين اساس بسيارى از نظريه‌پردازان انقلاب بر آن بودند كه انقلاب اسلامى ايران را در چارچوب يكى از اين دو تفكر تحليل نمايند در حالى كه انقلاب اسلامى هم در تأسيس و پيروزى و هم در