جامعه‌اى كه بر مبناى شرك بنا شده باشد، طبقات انسان هم جدا و بيگانه از يكديگر است. وقتى در يك جامعه شرك‌آلود، ربط انسانها به مبدأ هستى و نيروى قاهر و مسلط عالم مطرح مى‌شود، به طور طبيعى و قهرى، در اين جامعه انسانها از هم جدا مى‌افتند؛ يكى به يك خدا، ديگرى به خدايى ديگر و سومى هم به خدايى ديگر. جامعه‌اى كه برمبناى شرك باشد، ميان آحاد و طوايف انسان، يك ديوار غير قابل نفوذ و يك دره جدايىِ غير قابل وصل وجود دارد. «١» ويژگيهاى جامعه جاهلى:
١. در دست طاغوت بودن مناسبات اجتماعى. «٢» ٢. وجود خودفراموشى در جوامع جاهلى. «٣» ٣. دورى از انسانيت و معنويت و اخلاق و فضيلت. «٤» ٤. ضعف معرفتى انسان در جامعه جاهلى. «٥» ٥. طبقاتى شدن جامعه جاهلى. «٦» آسيب‌شناسى جامعه اسلامى:
مقام معظم رهبرى، ريشه‌هاى فساد، انحراف و زوال جامعه را علاوه بر گرايش به ويژگى‌هاى جامعه جاهلى در امورى مى‌دانند كه به مواردى از آن اشاره مى‌شود:
١. خروج جامعه از سنت‌هاى الهى «٧» ٢. مصرفى شدن جامعه «٨» ٣. پوچ‌گرايى اخلاقى «٩» ٤. ستمگرى و ستم‌پذيرى «١٠» ٥. غرور و استبداد فردى جامعه «١١» ٦. ترويج فساد اخلاقى و بى‌بند و بارى «١٢» ٧. تبعيض و بى‌عدالتى «١٣» ٨. بى‌تقوايى و غفلت و بى‌توجهى و غرق شدن در منجلاب شهوات «١٤» ٩. خودفراموشى در جامعه «١٥» ١٠. دور شدن از معنويت و دين «١٦» ١١. فسق و فساد عامل زوال جامعه. «١٧»