انسان در جهان‌بينى اسلام آن موجودى است كه در او استعدادهاى فراوانى نهفته است اين انسان مى‌تواند در ميدانهاى علم و دانش و كشف رمزها و حقايق خلقت تا بى‌نهايت پيش برود، در سير مراتب معنوى و مراحل روحى مى‌تواند تا بى‌نهايت پيش برود. «١» درد بزرگ بشريت، از زمان حضرت آدم و ماجراى پسران آدم تا هميشه دنيا، خودخواهى و خودپرستى و سرتافتن از اطاعت خدا و ظلم و تبعيض و جهل است كه بر اثر جهالت و ناآگاهى، راه را خطا مى‌كند و پيامبران و راه هدايت را نمى‌شناسند. «٢» عدم انديشه سياسى مقام معظم رهبرى ٣٩٥ روابط بين‌الملل‌ اطمينان، عدم آرامش، عدم نقطه اتكاء روحى، عدم انس و تواصل بين انسانها، احساس قربت، احساس انكسار، اينها امروز دردهايى است كه تمدن غربى دچار آن است. «٣» مقام معظم رهبرى درباره ريشه عقايد فاسد مى‌فرمايند:
ريشه عقايد فاسد چند چيز است ... گاهى ريشه يك اعتقاد غلط، خصوصيات نفسانى يك انسان است، بعضى انسانها لجوج‌اند، بعضى متعصب‌اند؛ بعضى خودخواه‌اند ... بعضى انحرافات ناشى از هوسرانى‌ها و هواپرستى‌ها و شهوترانى‌هاست، سودپرستى است. بعضى به خاطر منافع خودشان يك عقيده درست را قبول نمى‌كنند ... گاهى دورماندن از شنيدن محض حق و تبليغ سخن حق، تك ماندن، تنها ماندن، انسانها را دچار انحراف فكرى و عقيدتى مى‌كند. «٤» با توجه به ديدگاه مقام معظم رهبرى، منشأ گرفتاريهاى بشر در دنيا اين است كه قدرت و سياست در دست انسانهاى فاسد و ظالم است و ريشه همه خطاها، محبت دنيا است. محبت دنياى مذموم اين است كه شخص براى شهوات نفسانى، ارزشها را زيرپا مى‌گذارد و همه جنگها و جدالها و انحرافات بزرگ از همين جا شروع مى‌شود. «٥» بيان اين وضعيت، روابط بين‌الملل موجود را به خوبى نشان مى‌دهد كه در آن سياستِ قدرت و زور حاكم است و جايگاهى براى اخلاق انسانى در رفتار سياست خارجى قدرتهاى بزرگ وجود ندارد. براى بررسى اين وضعيت، ابتدا به روابط بين‌الملل موجود پرداخته مى‌شود.
١. روابط بين‌الملل موجود در بررسى روابط بين‌الملل در حال حاضر، نقش مهم مربوط به كارگزاران و محيط عملياتى نظام بين‌المللى است: