شركتهاى نفتى غربى تحت حمايت دولتهاى خود امتيازات زيادى را در زمينه اكتشاف و استخراج و صدور و فروش نفت، حق انحصارى لوله كشى، معافيت از پرداخت حقوقى گمركى و هر گونه عوارض ديگر و بالاخره معافيت از پرداخت حق الامتياز را بدست آوردند. خليج فارس حدود ٥٦٥ ميليارد بشكه ذخيره نفتى دارد كه ٦٣% از كل ذخاير ٥/ ٨٩٦ ميليارد بشكه نفتى شناخته شده در جهان را در خود جاى داده است. «١» بررسى مسايل نفت در منطقه و جهان و مصارف آن توسط كشورهاى صنعتى و ميزان تقاضاى جهانى آن، خود گوياى اهميت آن، چه براى كشورهاى مذكور و چه براى كشورهاى دارنده آن است. بى جهت نيست كه آمريكا و اروپا به نمايندگى از كشورهاى صنعتى، خودشان را براى دسترسى آسان به نفت منطقه به آب و آتش مى‌زنند و براى نفوذ در بين كشورهاى عربى منطقه به شيوه‌هاى مختلف متوسل مى‌شوند.
اين واقعيت را مى‌توان در صحبتهاى مقام معظم رهبرى به راحتى مشاهده كرد، آنجا كه مى‌فرمايند:
طرح خلع سلاح خاورميانه به اين معناست كه اين منطقه نفت خيز و ثروتمند تهيدست و بدون سلاح باشد و قدرتمندان بتوانند بر او يك اثر بگذارند، قيمت نفت را در اختيار خود گرفته و كسى جرأت نكند با اراده خود مانع صدور يك قطره نفت شود.» وى در ادامه با نفى سلطه‌گرى غرب و چپاول ثروتهاى منطقه مى‌فرمايند: «اين مسأله‌اى نيست كه ملتها آن را بپذيرند و ملت ايران اجازه نخواهد داد كه درباره‌اش تصميم بگيرند و استكبار نيز در اين سياست خود موفق نخواهد شد. «٢» ٤. مسائل نظامى و ترتيبات امنيتى‌ آنچه كه به واقعيت نزديكتر است، اين است كه آبراه مهم خليج فارس براى كشورهاى حوزه خليج فارس نقش حياتى دارد. لذا نا امنى منطقه قبل از هر چيز دامنگير ممالك فوق خواهد شد. و لذا قدرتهاى بزرگ در طول تاريخ منطقه همواره تلاش كرده‌اند نا امنى و يا دامن زدن به اختلافات منطقه‌اى را اينگونه توجيه كنند كه براى امنيت منطقه بايد خودشان حضور داشته باشند. براى همين منظور خليج فارس در طول تاريخ شاهد حضور استعمارگرانى چون پرتقال، هلند، انگليس، فرانسه و در دهه‌هاى اخير آمريكا بوده است.