انديشه سياسى مقام معظم رهبرى - مظفری، آیت - الصفحة ٣٣٨
چرا يك كشور (عراق) را ويران مىكند، چرا قدرتى به صرف اينكه مىتواند شليك كند به خودش اجازه مىدهد كه به هر هدفى شليك كند؟ آخر به چه مناسبتى مردم بصره و حله و عماره و بغداد و اعتاب عاليه- آن طور كه نقل مىشود- و بقيهى شهرهاى عراق، مگر چه گناهى كردهاند كه بايد جانشان را از دست بدهند. «١» برخورد ذلتآميز حكمرانان بعثى در عراق در جنگ دوّم خليج فارس از ديدگاه مقام معظم رهبرى قابل بررسى است، در آنجا كه مىفرمايند:
متأسفانه رژيم عراق ذلتى را كه سابقه نداشت بر ملت عراق تحميل كرد و در مقابل دشمن به شكل بسيار وهن آور و خفتآميزى كه به گمانم در تاريخ عراق بى سابقه باشد تسليم شد. امروز هم كه مىدانيد نيروهاى آمريكايى و فرانسوى و انگليسى و بيگانگان در عراق جاخوش كردهاند. «٢» حكومت صدام حسين بعد از شكست در مقابل كشورهاى غربى بويژه آمريكا به محاصره جدّى درآمد و تا سقوط اين رژيم كه به بهانه وجود تسليحات كشتار جمعى (شيميايى و ميكروبى) با قطعنامه ١٤٤١ شوراى امنيت از يكطرف و انفجار ساختمانهاى دوقلوى تجارى آمريكا از طرف ديگر صورت گرفت، آمريكاييها با يك عمليات سراسرى به كمك معارضين عراقى به عمر بعثىهاى عراق پايان دادند و با اشغال اين كشور بيش از سه سال است كه وضعيت هولناكى را در عراق به وجود آوردهاند. البته با تصوير غلطى كه آمريكاييها در سقوط حكومت صدام حسين در عراق و استقبال مردم عراق از اين نظام مستكبر جهانى داشتند سبب شد كه آمريكا در باتلاق عراق گرفتار شود. اين وضعيت را مقام معظم رهبرى اينگونه در نماز جمعه تهران تحليل مىكند كه:
ما از دولت عراق كه يك دولت مردمى است، حمايت مىكنيم، ملت عراق هم كه برادران هميشگى ما هستند. دولت كنونى عراق (دولت انتقالى) كه با رأى مردم سر كار آمده است در طول تاريخ عراق، از اولى كه خداى متعال اين منطقه را آفريده است تا امروز سابقه نداشته است. هيچ وقت ملت عراق براى خودشان رييس دولت انتخاب نكرده بودند و نداشتند. هميشه رييس دولت مدتهاى طولانى از طرف عثمانىها مىآمد. قبل از آن هم به شكل ديگرى بود و حكومتهاى مستبد قبلى سر كار بودند، بعد از آن هم سالهاى متمادى دست انگليسىها بود، بعد هم دست احزاب چپ، آخرىاش هم كه صدام روسياه و حزب بعث بود، بنابراين هيچ وقت مردم در صحنه عراق نبودند ... آمريكاييها اين طور دوست نمىداشتند، امّا ملت عراق و روحانيت پيشرو مىخواستند و مرجعيت وارد ميدان شد و بحمداللَّه اين قضيه پيش آمده است.