اسلامى در عراق روى كار آمد. عراق در تمام دوران حاكميت بعثيها در اين كشور به لحاظ جمعيت كم و ثروت فراوان ناشى از فروش نفت به تقويت توان نظامى‌اش پرداخت.
با ظهور انقلاب اسلامى در ايران و نگرانى حكومت بعثيها در عراق و با پشتيبانى قدرتهاى جهانى بويژه آمريكا و شوروى سابق در ٣١ شهريور ١٣٥٩ صدام حسين براى ساقط كردن رژيم جمهورى اسلامى ايران به كشورمان حمله كرد. حاكميت اسلام در ايران بيشترين نگرانى را براى حاكمان بغداد ايجاد كرده بود. اين ادعا با سخنان طه ياسين رمضان يكى از سران حكومت بعثى در عراق بعد از دو ماه از شروع جنگ ايران و عراق قابل مشاهده است. او گفت:
جنگ به پايان نخواهد رسيد مگر اين كه رژيم حاكم بر ايران به طور كلى منهدم شود، زيرا اختلاف اساسى بر سر چند صد كيلومتر مربع زمين يا نصف شط العرب كه سبب بروز جنگ شده بود نيست. بنابراين جنگ ما با ايران بر خلاف آنچه بعضى از خائنين به ملت عرب ادعا مى‌كنند يك جنگ مرزى نيست كه بتوان آن را به تعويق انداخت بلكه در حقيقت جنگ سرنوشت است و ما با نظام جديد ايران مواجه هستيم. «١» بعثيهاى عراق كه نتوانستند در جنگ ٨ ساله عليه ايران به اهداف خودشان برسند، با تمام يأس و نا اميدى در جنگ از يك طرف و فروپاشى نظام دو قطبى و خلاء قدرت در منطقه خليج فارس از طرف ديگر، تصميم به حمله به كويت گرفتند و در سال ١٩٩٠ م. با ورود به خاك كويت، رسماً اين كشور را به اشغال خود درآوردند. آمريكا كه به پشتيبانى صدام در دوران جنگ ٨ ساله عليه ايران، از هيچ تلاشى در جهت مقابله با انقلاب اسلامى دريغ نمى‌كرد با حمله عراق به كويت تصميم به مقابله با صدام گرفت و با صدور قطعنامه‌هاى پى در پى توسط سازمان ملل در نهايت با حمله سنگين هوايى در مدت يكماه و ورود نيروهاى زمينى آمريكا و متحدينش به كويت، صدام حسين را مجبور به عقب‌نشينى از كويت كرد. «٢» آمريكاييها با اين پيروزى تصميم به ماندن طولانى مدت در منطقه استراتژيك خليج فارس گرفتند و قراردادهاى بلند مدت نظامى با كويت و بعضى از كشورهاى حوزه خليج فارس منعقد و شعار امنيت و حفاظت منطقه حساس خليج فارس را محور جنايت‌ها و چپاولگرى‌هاى خود كردند. اين جنگ كه جنگ دوّم خليج فارس نام گرفت در همان زمان عكس‌العمل رهبر معظم انقلاب حضرت آية اللَّه خامنه‌اى را به همراه داشت. رهبرى معظم انقلاب در حمله آمريكا و متحدانش در سال ١٩٩١ م. به عراق فرمودند: