به هر حال مقام معظم رهبرى، تداوم حيات نظام سياسى جمهورى اسلامى را در راستاى تحقق عدالت ارزيابى مى‌نمايد و بواقع عدالت صفت جدا نشدنى از ساخت قدرت سياسى در يك حكومت اسلامى و از وجوه مميزه ساخت قدرت سياسى يك حكومت اسلامى با غير اسلامى مى‌باشد. همانگونه كه امام على (ع) مى‌فرمايد: «ثُباتُ الدُّوَلِ بِالعَدلِ.» «١» ٥. خدمت به مردم‌ يكى ديگر از معيارهاى درونى كنترل قدرت در نظام اسلامى كه به نوعى جنبه ظاهرى هم دارد، اما مى‌بايست به‌عنوان يك خصيصه در درون حاكمان نهادينه شده باشد، خدمت به مردم است.
در نظام اسلامى خدمت به مردم ريشه در دين و باورهاى دينى مردم داشته و دارد، بر پايه‌ى چنين بينشى است كه حكمرانى در نظام اسلامى، از پايه و اساس، با آنچه كه در دموكراسى هاى غربى جريان دارد فرق مى‌كند. در نظام اسلامى حكمرانى چيزى جز مسووليت‌پذيرى در برابر خدا و مردم نيست. با توجه به اين امر مهم است كه مقام معظم رهبرى مى‌فرمايد:
منصب حكومتى بايد وسيله‌اى نباشد براى راحتى و عيش و كسب دنيا براى خود، اين يك كاسبى مثل بقيه كاسبى‌ها نيست، اين يك مسئوليت‌پذيرى است، اشتغال به اين مسئوليت نمى‌تواند براى اين باشد كه انسان چيزى به دست بياورد، مالى جمع كند، آينده خود و فرزندانش را از اين راه تامين كند و يا در دنيا خوش بگذراند. پس هدف از قبول مناصب دولتى در نظام جمهورى اسلامى و نظام اسلامى چه بايد باشد؟ هدف اجراى عدالت، تامين آسايش مردم، فراهم كردن زمينه جامعه انسانى براى شكفتن استعدادها، براى تعالى انسان‌ها و براى هدايت و صلاح بنى‌آدم بايد باشد. (٢٥/ ٩/ ١٣٧٩)
از اين رو به اعتقاد مقام معظم رهبرى:
... فلسفه مسئوليت پيدا كردن مسئولان در كشور اين است كه براى مردم كار كنند، مسئولان براى مردمند و خدمتگزار و مديون و امانتدار آنها هستند. مردم محورند. كسى كه در نظام جمهورى اسلامى مسئوليتى به دست مى‌آورد، بايد همه‌ى همّ و غمّش براى مردم باشد. هم براى دنياى مردم براى ماديت مردم، هم براى معنويت مردم، هم براى ايجاد عدالت در ميان مردم، هم براى احياى شأن انسانى مردم، هم براى آزادى مردم. اينها جزو وظايف اصلى حكومت است. (١٤/ ٣/ ١٣٨٠)