اما از ديدگاه مقام معظم رهبرى، منابع قدرت در نظام مبتنى بر ولايت فقيه كاملا متفاوت هستند. در واقع اجبار و اعتقاد با توصيف ياد شده نمى‌توانند به عنوان منابع قدرت در نظر گرفته شود، زيرا بلافاصله حاكم و ولى فقيه را با شروط ذكر شده از منصب قدرت عزل مى‌كنند، زيرا ولى فقيه با كوچك‌ترين ظلم يا بى‌عدالتى از منصب منعزل مى‌گردد.
يكى از مهم‌ترين منابع قدرت در نظام ولايت فقيه اعتقاد مردمى به دين و شكل حكومت ناشى از دين است كه موجب اعتماد مردم به حاكميت و قدرت سياسى مى‌شود و در يك رابطه دو جانبه روز به روز حكومت اسلامى تقويت مى‌شود. به‌عبارت ديگر ارزشهاى اسلامى كه مورد قبول و اعتقاد مردم است جز منابع قدرت حاكم مى‌گردد و ايشان در اين خصوص مى‌فرمايد:
ولايت در اسلام، ناشى از ارزشهاست، ارزشهايى كه وجود آنها، هم آن سمت و هم مردم را مصونيت مى‌بخشد ... در كدام سيستم حكومتى دنيا، چنين ضمانت و نظارت مردمى وجود دارد كه در ان خير انسانيت و خير جامعه و مصالح بشرى و ارزشها باشد؟ ... بر فرض حفظ معيارها، شما ملاحظه كنيد، ببينيد، اين چه شكل متينى است كه اسلام مقرر كرده است؟ (١٠/ ٤/ ١٣٧٠)
به‌طور كلى در نظام جمهورى اسلامى مهم‌ترين منبع قدرت، مردم مسلمان هستند كه اعتقاد به ضرورت تشكيل و تداوم يك نظام سياسى اسلامى دارند. اين منبع قدرت يعنى اراده مردم موجب تاسيس نظام اسلامى خواهد شد و پذيرش حاكمان و فرمانهاى آنها در نظام جمهورى اسلامى عمدتا ناشى از اعتقادات دينى و مكتبى مردم است. علاوه بر اين وجود قانون اساسى و عوامل تعيين شده ناشى از حاكميت خود عامل اقناعى و اجبارى براى متابعت مردم از قوانين و فرمانهاى موجود مى‌باشد.
١- ٢- ٢. مردم، مهمترين منبع قدرت سياسى:
در نظام جمهورى اسلامى، حاكميت مردم به صورتهاى مختلف به رسميت شناخته شده است.
در اصل ٥٧ قانون اساسى، حاكميت ملت (منبعث از حاكميت تشريعى خداوند) را در سه قوه مقننه، مجريه و قضاييه قرار مى‌دهد تا تحت نظر ولايت مطلقه امر و امامت امت اعمال گردند و اين سه قوه را مستقل از يكدگير معرفى مى‌كند تا از تمركز قدرت در دست يك فرد يا گروه خاص كه منجر به استبداد فردى يا ديكتاتورى جمعى مى‌شود، جلوگيرى گردد.