در جمهورى اسلامى، نظريه ولايت فقيه در چارچوب نظام و با تصويب قانون اساسى و تاسى به سنت ديرينه حكومت اسلامى به عمل درآمد. لذا حكومت ولايت فقيه، همان حكومت قوانين الهى بر همه مردم است.
فرايند قدرت سياسى در نظام جمهورى اسلامى‌ اصولًا يكى از راههاى درك قدرت سياسى در جامعه‌شناسى سياسى، شناخت منابع قدرت و عملكرد ابزارهاى كنترل است. لذا در تبيين فرايند قدرت سياسى ضمن مفهوم‌شناسى قدرت سياسى به دو مقوله فوق بايد پرداخته شود. لذا در تشريح انديشه مقام معظم رهبرى در خصوص ساخت قدرت سياسى، به سه بعد مثلث زير بايد توجه شود:
مفهوم قدرت‌ ابزار كنترل قدرت منابع قدرت‌ همان‌گونه كه اشاره شد، ماهيت نظام سياسى جمهورى اسلامى ناشى از اعتقاد مردم به دين مقدس اسلام است كه منابع قدرت و چگونگى مشروعيت يافتن قدرت سياسى و نحوه اعمال آن نيز در همين چارچوب قابل تبيين مى‌باشد.
١. مفهوم قدرت‌ از قدرت، تعاريف فراوان و متنوعى ارائه شده است، امّا در محيط بين‌المللى منظور از قدرت عبارت از آن است كه واحد سياسى «الف» با توسل به ابزار و امكاناتى و يا نفوذ بر افكار و باورهاى واحد سياسى «ب» آن را وادار به اجراى خواسته خود نمايد كه در غير اين صورت واحد سياسى «ب» تمايل به انجام آن نداشت. «١» بنابراين قدرت، ابزار، امكانات و يا توانايى است. هدف نيست، بلكه هدف خواسته كشور «الف» از كشور «ب» است.
البته برخى از انديشمندان بويژه رئاليست‌ها نظير نيكلاس اسپايكمن و هانس. جى. مورگنتا «٢» معتقدند كه خود قدرت، هدف است و كسب قدرت را هدف عالى كشورها در پيگيرى سياست خارجى مى‌دانند.