پس از فرو ريختن نظم و جامعه قبلى، اكنون نوبت تأسيس و ساختن جامعه و نظم جديدى است كه از نظرگاه ايشان براى تحقق آن و رسيدن به كمالش بايد چهار مرحله را پشت سر گذاشت اولين قدم آن:
ترتيب نظام اسلامى مبتنى بر انقلاب اسلامى است. «١» قدم بعدى كه از آن دشوارتر است:
ايجاد دولت اسلامى است، دولت نه به معنى هيئت وزيران، يعنى مجموعه كارگزاران حكومت يعنى من و شما. اين مشكل تراز مراحل قبلى است. «٢» بعد از اين مرحله:
مرحله تلألو و تشعشع نظام اسلامى است، يعنى مرحله ايجاد كشور اسلامى. اگر اين مرحله به وجود آمد آن گاه براى مسلمانهاى عالم الگو و اسوه مى‌شويم: لتكون شهداء على الناس. «٣» و مرحله آخر:
اگر توانستيم اين مرحله را به سلامت طى كنيم آن‌گاه مرحله بعدى، ايجاد دنياى اسلامى است. «٤» در انجام اين رسالت خطير از همان بدو پيروزى و در ادامه تلاشهايى كه در قبل از نقلاب داشتند با انگيزه‌اى دو چندان كمر همت را مى‌بايست مى‌بستند. بنا به موقعيت و نقشى كه ايشان در قبل از انقلاب داشتند، يعنى هم نقش هدايت فكرى داشتند هم نقش سازماندهى حركتهاى انقلابى، در مسندهايى قرار گرفتند كه متناسب با ادامه در همين نقش بود، مثل عضويت در شوراى انقلاب و مسند امامت جمعه تهران، در اين راستا و ... در پى تحقق مرحله اول يعنى نظام سازى و تعيّن نوع رژيم و ساختارهاى آن مرارتها و زحمات توان فرسايى را ايشان و دوستانشان در شوراى انقلاب متحمل شدند.
شوراى انقلاب به عنوان نهاد سياستگذارى در اين زمان نقش بسزايى بر عهده داشت و طبعاً افراد تشكيل دهنده آن از جمله ايشان نقش عمده‌اى ايفا مى‌كنند، يعنى هم در راه جامعه سازى و هم در گام دوم و تعين ساختارهاى نظام و هم در تأسيس نهادهاى نظام از جمله مجلس شورا و نهادهاى انقلابى مثل سپاه پاسداران نقش برجسته‌اى داشتند. سعى ما بر اين است كه از زبان خود ايشان شرايط زمانه و نقشى را كه ايفا نمودند ترسيم نماييم.