سياسى، ساخت قدرت بر دو نوع است: يكى ساخت قدرت يك جانبه و ديگرى ساخت قدرت دو جانبه. منظور از ساخت قدرت يك‌جانبه فقدان نهادهاى سياسى و اجتماعى براى مشاركت گروهها در تصميم‌گيريهاى سياسى است و منظور از ساخت قدرت دو جانبه، وجود نهادهاى سياسى لازم و مشاركت مردم در امور سياسى در سطحى متناسب مى‌باشد. هر دو ساخت قدرت مبتنى بر منابع قدرتى است كه هدف در اين قسمت شناسايى و ميزان كاربرد هر يك در قلمرو سياسى است. در همين رابطه پاسخ به اين سؤالات از اهداف مقاله حاضر مى‌باشد: مقام معظم رهبرى قائل به كدام‌يك از دو وجه ساختار قدرت سياسى هستند؟ و منابع اصلى قدرت سياسى را چگونه تبيين نموده‌اند و رفتار سياسى ايشان در عرصه‌ى عمل مؤيّد چه ويژگيهايى است؟
اساسا اهميت موضوع ساخت قدرت سياسى در جوامعى كه مواجه با دگرديسى در ساخت قدرت سياسى شده‌اند، بيشتر است، چرا كه فرايند تدوين قدرت سياسى را با تجربه سياسى نوينى مى‌آغازند كه بايد در چارچوب نظريه‌هاى جامعه‌شناسى سياسى نوينى تبيين گردد و اين تحول با عنايت به انقلاب اسلامى در بطن جامعه ايران در شرف تكوين است. در اين بحث با توجه به جايگاه انديشه‌ى رهبرى در انقلاب اسلامى لازم است تحليل مفاهيمى كليدى چون ساخت قدرت سياسى از اين منظر مورد توجه قرار گيرد. اين مهم شرايطى را فراهم مى‌كند تا خارج از چارچوبهاى معمول جامعه‌شناسى كه به تئوريهاى رايج بسنده مى‌شود، امكان رشد و توسعه ديدگاههاى نوينى را در تبيين روابط قدرت در جامعه سياسى ايران نائل آييم. لذا با تشريح مفهوم قدرت سياسى، در اين مقاله تلاش مى‌گردد تا ساختار قدرت سياسى از ديدگاه مقام معظم رهبرى كه همواره نظرات قابل توجهى را در زمينه‌ى مبانى سياسى ارائه داده‌اند، مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد.
دستيابى به نظريه سياسى مقام معظم رهبرى كه در پرتو تجربه عملى حكومت‌دارى در طول ٢٧ سال گذشته به اصول ثابت و محكمى تبديل شده، نيازمند بازخوانى تحليلى و تاريخى ديدگاهها و انديشه‌هاى سياسى ايشان در قلمرو قدرت سياسى است. به يارى اين بازخوانى است كه مى‌توان با تأكيد بر تجارب فكرى و انديشه رهبرى در طول ٤٠ سال گذشته، به اصول و مبانى علمى در خور شان رهبرى انقلاب اسلامى نائل آمد، مبانى‌اى كه بتواند چارچوب تئوريك پساخت قدرت سياسى تلقى شود.