جهت امورى نظير جهاد، شهادت، پيروى از انسان باتقوا و عادل، بيزارى از ظلم و ظالم، اتحاد و همبستگى، توكل به خدا و ... در متن اين فرهنگ قرار گرفت و خميرمايه حركت انقلابى مردم شد و پيروزى را براى مردم به ارمغان آورد. «١» ب. رهبر قدرت و قوت رهبرى در انقلاب اسلامى با اتكاى به اسلام، ناشى از موقعيت دينى اوست كه مشروط به برخوردارى از ويژگيهايى نظير فقاهت، عدالت، علم، معرفت، زهد، مديريت، شجاعت، بينش سياسى و تدبير است، بر خلاف انقلابهاى ديگر كه غالباً انسان‌هايى به عنوان سياستمدار حرفه‌اى با تكيه بر زر و زور و تزوير در جايگاه رهبرى قرار مى‌گيرند. «٢» امام راحل با برخوردارى از همه ويژگيهاى مورد نياز براى رهبرى دينى و الهى، سكانِ انقلاب اسلامى را به دست گرفت و هدايت پيامبرگونه خود را بر جهانيان آشكار ساخت. يكى از تفاوت‌هاى عمده ايشان با ديگر مصلحان تاريخ اسلام اين بود كه ضمن حضور در صحنه، اصول مكتب سياسى خود را براى مردم تبيين نمود و آنان را به ايمان روشن‌بينانه و آگاهانه رساند «٣» و پس از اثبات حقانيت مكتب سياسى خود، توانست ملت ايران را آرام آرام وارد ميدان مبارزه كرده، به همراهى اين اقيانوس عظيم پرتلاطم، انقلاب بزرگ اسلامى را شكل دهد و در نتيجه آثار شوم تسلط قدرتهاى طاغوتى را در اين كشور برطرف و دنيا را متحول كند، به گونه‌اى كه حركت او با هيچ حركتى از صدر اسلام تا كنون قابل مقايسه نيست. «٤» ج. مردم‌ بزرگ‌ترين اهرم پيشبرد انقلاب اسلامى، حضور عظيم توده‌هاى ميليونى مردم در عرصه‌هاى انقلاب بود كه با ايمان نافذ و عميق از يك سو و معرفت و آگاهى بالا از سوى ديگر، به نداى رهبرشان لبيك گفتند و در پرتو هدايت‌هاى روشنگرانه و پيامبرگونه او، صبر و مقاومت و استقامت را پيشه خويش ساخته و عاقبت شهد گواراى پيروزى بر نظام سلطه را نوشيدند. «٥» يكى از بارزترين ويژگى‌هاى انقلاب اسلامى كه در كمتر انقلابى نظير آن وجود داشته است، مردمى بودن آن است به گونه‌اى كه همه ملت ايران در شهر و روستا، از كوچك و بزرگ، زن و مرد در آن مشاركت داشتند. بر خلاف انقلاب‌هاى بزرگ دنيا كه طبقات خاصى از جامعه در آن‌