خصوصيت مسجد اين بود كه مركزى عمومى و مركب از توده مردم و همه طبقات جامعه بود و همين نكته امكان مى‌داد تا گستره مبارزه در ميان نخبگان حوزوى و دانشگاهى محدود نماند و به ميان همه اقشار رسوخ پيدا كند. مردم عادى نيز در جريان مسائل قرار گيرند و همراه شوند:
قبل از آن من با دانشجويان ارتباطات زيادى داشتم. كلاسهاى متعددى براى جوانها و دانشجويان و طلبه‌ها برقرار كردم، لكن قشرهاى متوسط شهر و مردم كوچه و بازار از مسايل انقالب بخصوص مسائل بنيانى انقلاب چندان اطلاعى نداشتند. از سال ٤٢ وقتى مسائل همه گير شد و چند سالى از مسجد كرامت گذشته بود با حفظ فضاى انقلاب يك تحولى در مشهد به وجود آوردند. «١» ساواك نتوانست جوشش انقلابى به وجود آمده در مسجد را تحمل كند اخطار كردند، مانع رفت و آمد و تشكيل سخنرانى شدند، افراد مؤثر را دستگير كردند تا اينكه: بالاخره ساواك آن جا را تعطيل كرد و برگشتم مجدداً به مسجد امام حسن (ع).» در سالهاى ميانه ٥٠ تا ٥٣ فعاليتهاى اسلامى و مبارزات پنهانى، مبارزات فكرى و انقلابى در مشهد بر محور تلاشهايى دور مى‌زد كه در سه مسجد كرامت، امام حسن (ع) و ميرزا جعفر انجام مى‌يافت. مهم‌ترين كلاسهاى عمومى درسهاى تفسير و ايدئولوژى ايشان در اين سه مسجد تشكيل مى‌شدند و هزاران نفر را در هفته با تفكر انقلابى اسلام آشنا مى‌كرد و آنها را نسبت به فداكارى و مبارزه بى‌قرار مى‌ساخت و به همين دليل بود كه اين كانونها با يورشهاى وحشيانه ساواك تعطيل مى‌شدند و بسيارى به جرم شركت در آنها يا كارگردانى جلسات آنها بازداشت يا بازجويى مى‌شدند. با تعطيلى اين مراكز، جو نارضايتى عمومى به ايشان امكان مى‌داد تا جلسات كوچك و خصوصى را هر چه بيشتر گسترش دهد و در محيطهاى خصوصى‌تر و امن‌تر آزادانه‌تر و بى‌پرواتر شود، انقلابى را در جوانها برانگيزد و به موازات آن دامنه فعاليتها را به ديگر شهرهاى خراسان بكشاند. علاوه بر اين شاگردان و طلاب و فضلاى جوان حوزه درس‌شان هم به شهرستانها گسيل مى‌شدند و آتش مقدس مبارزه را به حوزهاى وسيع‌تر منتقل مى‌كردند.
برگزارى جلسات بزرگى تحت نام درسهايى از نهج‌البلاغه در مسجد امام حسن (ع) فضاى گرفته شهر مشهد را با گفتارهايى از على (ع) با شرح و توضيح ايشان كه به صورت جزوه‌هايى پلى كپى شده دست به دست مى‌گشت روشن مى‌ساخت. ساواك مشهد كه نمى‌توانست آن مركز عظيم تبليغاتى كه‌