آنها از حوزه فقه برافتاد و اينان گرچه پس از اين زمان به صورت پراكنده وجود داشتند، اما در حدود بيشتر از صد سال است كه اثرى از اين گروه وجود ندارد و اين سلسله و طرفداران آنها از بين رفته‌اند:
حالا البته اخبارى نداريم ما، يعنى اخباريون تقريبا يك سلسله تقريبا برافتاده هستند در- عرض كنم كه- حوزه عليمه ما مدتهايى است شايد صدسالى است يا بيشتر كه ديگر كسى از اينها نيست. «١» گفتمان فقه شيعه و سنى‌ فقه شيعه از جهاتى كاملا با فقه اهل سنت متمايز و متفاوت است، اين فقه در ادوار آغازين خود كه زمان حضور امامان معصوم است، در حاشيه فقه اهل سنت قرار داشت و به سبب وجود حاكمان سنى در جهان اسلام، در موقعيت تقيه بود و تنها از مقدار كمى از ظرفيت‌هاى خود استفاده مى‌كرد. در طول زمان پس از عصر غيبت نيز در كنار فقه اهل سنت قرار داشت. و لكن فقه اهل سنت از يك سو به خاطر اندك بودن منابع نقلى و از سوى ديگر استفاده از مؤلفه‌هايى چون قياس، استحسان، مصالح مرسله و ... و از سوى ديگر در اكتفا كردن به چهار فقيه از فقيهان خود و انحصار اجتهاد به اين چهار فقيه، در طول زمان به افول گراييده و به همين تناسب هرچه در طول زمان به عصر حاضر نزديك‌تر مى‌شويم، فقه شيعه، مبانى خود را مستحكم كرده و چارچوب مستقل و محكمى براى فقه خود كه مبتنى بر آموزه‌هاى اهل بيت هست فراهم آورد. اين امر مرهون باز بودن باب اجتهاد در فقه شيعه به صورت مطلق، بهره‌مند بودن از منابع روايى بسيار غنى و استفاده از عقل قطعى و از سوى ديگر بستن باب اموراتى چون قياس و استحسان، است.
ما در اين تحقيق برآنيم كه در آغاز، ويژگى‌هاى فقه شيعه و برترى‌هاى آن را در مقابل فقه سنى بررسى كنيم و در مرحله بعد با عنايت به اتفاق و اشتراكاتى كه ميان اين دو مذهب وجود دارد، لزوم گفتگو، محاوره ميان اين دو مذهب را مورد تأكيد قرار دهيم و در مرحله بعد، بر ضرورت اتحاد و تقريب ميان اين دو فرقه از مذاهب اسلام تأكيد نماييم:
ويژگى‌هاى فقه سياسى شيعه در برابر فقه اهل سنت:
توجه به متون، مبانى، ادله، شيوه و نوع استنباط فقه شيعه در مقايسه با مؤلفه‌هاى فقه اهل سنت، هر انسان منصفى را به بيان اين نظر وامى‌دارد كه فقه شيعه از فقه اهل سنت بسيار متمايز و ممتاز بوده است. برخى از ويژگى‌ها و امتيازات فقه شيعه كه مى‌تواند بر اين معنا مهر تأييد بزند به قرار زير است: