احساس كند ولى خدا، امام بر حق، عبد صالح، بنده برگزيده در ميان همه بندگان عالم و مخاطب به خطاب خلافت الهى در زمين، با اوست، در كنار اوست؛ او را مى‌بيند، با مرتبط است ... امروز ملت ايران اين امتياز بزرگ را دارد كه فضاى كشور، فضاى امام زمان است. نه فقط شيعه در همه عالم، بلكه مسلمانها، همه مسلمانها در انتظار مهدى موعودند. (٣/ ٩/ ١٣٦٢)
اما براى نيل به چنين جامعه‌اى بايد فضيلت و تقوى را پيشه كرد. «اگر بتوانيد در درون خود جامعه‌تان، همان جامعه انقلابى، تقوى و فضيلت و اخلاق و ديندارى و زهد و نزديكى معنوى به خدا را در خود و ديگران تأمين كنيد، پايه و قاعده ظهور ولى عصر (صلواة اللَّه و سلامه عليه) را مستحكم‌تر كرده‌ايد. (٦/ ٤/ ١٣٥٩) بنابراين انتظار فعال و پويا از انتظار منفى تمايز مى‌يابد. «البته وعده الهى حق است و استقرار عدل جهانى فقط در دوران ظهور حضرت بقية اللَّه (ارواحنا الفداء) انجام خواهد گرفت؛ اما يك مؤمن و مبارز مى‌تواند زمينه را براى تشكيل آن حكومت فراهم كند؛ همچنان كه ملت ايران تاكنون توانسته و بر خيلى از مشكلات فايق آمده است.» (٨/ ٤/ ١٣٦٨) ايشان به وجود چنين تفكر منفى اشاره نموده آن را مانع تحرك جامعه اسلامى دانسته‌اند:
بوده‌اند كسانى در گذشته كه از مسئله امام زمان و مسئله انتظار به صورت تحقيرآميزى استفاده مى‌كرده‌اند، قضيه امام زمان را ترمز حركت‌هاى جامعه قرار مى‌دادند اما بينش درست اسلامى در اين قضيه مطلب را ١٨٠ درجه عوض كرد. يعنى مردم از نتيجه انقلاب استفاده كردند كه حركت جوامع اسلامى و حركت همه جوامع بشرى به سوى خير و صلاح است، به سوى حكومت حق و عدالت است، به سوى نابودى كاخهاى استبداد است، به سوى روى كار آمدن مستضعفان است كه در شكل بارزترينش در دوران ظهور ولى‌عصر عجّل اللَّه فرجه تأمين مى‌شود.
(٧/ ٣/ ١٣٦٢)
٥. عدالت‌ عدالت يكى از آرمانهاى بنيادين تفكر اسلامى است. برخلاف ديگر مذاهب اسلامى، عدالت در كانون تفكر شيعى قرار گرفته است. اتخاذ عدل به عنوان يكى از بارزترين صفات الهى در اصول دين نمود بارز چنين رويكردى است. طبق نگرش شيعى، عدل به معناى توازن و رعايت استحقاقهاست. چنين معنايى در مباحث مقام معظم رهبرى نيز منعكس شده است. از نظر