منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة - هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله - الصفحة ٢١٨ - و من كلام له

پس او امين تو است و خزينه‌دار علم مخزون و سرّ مكنون تو، و شاهد تو است در روز جزا و فرستاده تو بسوى خلق بار خدايا گشاده گردان از براى آن حضرت مكان با وسعت در سايه كشيده خود، و جزا بده او را زيادتيهاى خير را از فضل و رحمت خود.

بار خدايا بلند گردان بر بناى بانيان بناى او را كه عبارتست از دين مبين و شرع متين، و گرامى دار نزد خود منزل او را كه جنت عدن است و فردوس برين، و تمام گردان از براى او نور او را كه احاطه نمايد بهمه خلايق، و پاداش ده او را از جهة مبعوث نمودن تو او را شهادت پذيرفته شده و گفتار پسنديده در حالتى كه او صاحب نطق عادلست و صاحب خصلت جدا كننده ميان حق و باطل.

بار خدايا جمع كن ميان ما و ميان او در خوشى زندگانى و در ثبات نعمت جاودانى و در مطلوبهاى آرزوها و در خواهشات لذّتها و در گشادگي آسايش و راحت و در پايان آرامى و استراحت و در تحفهاى كرامت كه معدّاست و مهيا براى أهل جنّت.

و من كلام له ٧ قاله لمروان بن الحكم بالبصرة

و هو الثاني و السبعون من المختار فى باب الخطب‌ قالوا: اخذ مروان بن الحكم اسيرا يوم الجمل فاستشفع الحسن و الحسين ٨ إلى أمير المؤمنين ٧ فكلّماه فيه فخلّى سبيله فقالا له: يبايعك يا أمير المؤمنين. فقال: أو لم يبايعني بعد قتل عثمان؟ لا حاجة لي في بيعته، إنّها كفّ يهوديّة لو بايعني بكفّه لغدر بسبّته، أما إنّ له إمرة كلعقة الكلب أنفه، و هو أبو الأكبش الأربعة، و ستلقى الامّة منه و من ولده يوما أحمر.