الحسين بن على بن ابى طالب» : از «جعفر بن محمد حسنى» از حسن بن عبدل» از «حسن بن طريف بن ناصح» از «حسن بن علوان» از «سعد بن طريف» از «اصبغ بن نباته المجاشعى» و او گفت امير مؤمنان ٧ بفرزند خود چنين نوشت (تا آخر وصيتنامه).

اى فرزند اى محمد كه خداوند عنايت و رعايت خود را در باره تو افزون فرمايد بدان كه شيخ بزرگوار محمد بن يعقوب كلينى تغمده اللَّه جل جلاله برحمته كه همه به ثقه بودن و امانت او معتقدند نامه مولاى ما امير المؤمنين را بفرزند خود «حسن (ع)» سلام اللَّه جل جلاله روايت كرده است. نيز نامه‌اى كوتاه به خط على (ع) امير مؤمنان بفرزند خود «محمد بن حنفيه» رضوان اللَّه جل جلاله عليه روايت نموده است و هر دو آن را در كتاب (الرسائل) آورده است من آنها را در نسخه‌اى قديمى كه ظاهرا در زمان خود «محمد بن يعقوب» (ره) نوشته شده بوده است ديده‌ام.

شيخ جليل «كلينى» با وكلاى «مهدى» (ع) «عثمان بن سعيد العمروى» و فرزند او «ابو جعفر محمد» و «ابو القاسم حسين بن روح» و «على بن محمد سمرى» معاصر بوده است زيرا وفات «على بن محمد السمرى» در شعبان سيصد و بيست و نه بوده است و «محمد بن يعقوب كلينى در سيصد و بيست و هشت در بغداد در گذشته است.

بنا بر اين نوشته‌هاى شيخ جليل «محمد بن يعقوب» و روايات او در زمان وكيلان مزبور بوده است و امكان تحقيق گفته‌هاى خود را داشته است.

اى فرزند بدان كه ميان روايت «حسن بن عبد اللَّه عسكرى»