و بدان خطر ديگر كه در معاشرت به آن مبتلا خواهى شد انس به آنانست كه بيش از انس به مولاى آنان كه مالك دنيا و آخرت آنان است خواهد بود. همانا كه مأنوس شدن به مردم و زندگى و سلامت آنان و همه آنچه از اين گونه باشد، از رحمت مولاى تو و از نعمتهاى اوست. پس چگونه روا باشد كه به ديگرى غير او انس يافت، به بنده‌اى كه در اختيار حضرت حق است و حضرت حق سرور و مولاى اوست و از همه چيز او آگاه؟! و بدان كه وقتى آدمى به معاشرت بسيار با مردم خو گرفت آنگاه مدح آنان را دوست مى‌دارد و بدگويى از آنان را نمى‌پسندد و با اين احساس، از محبّت و مذمت مولاى خود نسبت به خويشتن غافل مى‌گردد و از محبت به مولاى خود وامى‌ماند از خوف از مذمتى كه حضرت بارى تعالى به علت نافرمانى در باره او روا خواهد داشت خاطرش مشغول مى‌گردد ...... ديگر از گرفتاريهاى مخالطت با مردم اين كه خداى جل جلاله و فرستاده او ٦ و جانشينان پاك او مى‌خواهند مخالطت و معاشرت و مصاحبت شما با ديگران بر ميزان عدل و انصاف باشد، و تقرّب شما و اقبال شما در قول و احسان به آنان بنا به دريافت و جلوه تقرب جستن آنان به خداى عز و جلّ و به فرستاده او ٦ و به خاصان او باشد و شما به ميزان رغبت آنان در طاعت خداى جل جلاله و اجراى فرمانهاى او به آنان‌