اكرم ٦ مى‌شد ازو مى‌پذيرفتند. آنگاه بپرسيد شما كه مى‌گوييد پيمبر اكرم ٦ جانشينى براى امت معين نكرد، پس تفرقه و دشمنى و فسادى كه پس از رسول مكرم در امت بعلت ترك نص روى داد متوجه كيست؟ متوجه خداى جهان است يا متوجه پيمبر اكرم ٦؟

بى‌شك اين هر دو وجه باطل است. پس بايد قول اهل عصمت را پذيرفت كه مى‌گويند حضرت رسالت جانشين خود را معلوم فرمود و حجت را بر مردم تمام كرد. پس گناه و ملامت آنان راست كه با نص مخالفت كردند و فرمان آن بزرگوار را ناديده گرفتند. دليل ديگر: بايد به كسانى كه چنين مى‌پندارند كه پيشوايان- كه درود بر آنان باد- به عصمت نيازى ندارند آيا عقل شما مى‌پذيرد كه خداى تعالى مى‌دانست كه پيمبر اكرم در مدت زندگى خود تنها چند شهر و چند دژ كوچك را خواهد گشود، و فقط معدودى از مردم به دست او اسلام خواهند آورد؟

پس خداى جل جلاله او را معصوم قرار داد و به او وحى فرستاد و در هر چه امت را به آن نياز بود با او سخن گفت و مى‌دانست كه پس از در گذشت او مردم به رئيس نيازمندند و فتوحات اسلام چندين برابر خواهد شد و مردمى چندين برابر آن گروه كه به دست او اسلام آوردند مسلمان خواهند شد و در سراسر جهان پراكنده خواهد گرديد، و ميانشان اختلاف روى خواهد داد و در آن هنگام وحى منقطع خواهد بود. آيا كسى وجود نخواهد داشت كه در امت جاى پيمبر اكرم ٦ را بگيرد و بار امّت را بر دوش كشد و با عدل و خوددارى از تباهكارى كارها را سر و سامان بخشد و مورد اعتماد مردمان باشد؟ هر كس به خداى جل جلاله و نياى تو محمّد ٦