کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٩٠ - بخش ١٥٦ نامه امير المؤمنين ع در ذكر امامان
قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ وَ مَنِ اهْتَدى.
(سوره طه آيه ١٣٥) بگو همه در انتظارند پس انتظار بكشيد و بزودى در يابيد كه اصحاب راه راست كيانند و كيست كه هدايت شده است. (مفهوم آيه با توجه به آيات قبل روشن مىشود.- م) و انتظارشان اين بود كه بگويند از حيث شناخت اوصياء در فراخى هستيم.
پس اوصياء ميان بهشت و دوزخ نگاهبانان شمايند.
وارد بهشت فقط آن كس شود كه اوصيا را بشناسد آنان نيز او را بشناسند و داخل دوزخ فقط آن كس شود كه اوصيا آنان را انكار كنند او نيز اوصيا را منكر باشد، چه، آنانند شناساى بندگان و خداى تعالى.
آنگاه كه از آنان ميثاق طاعت و پيروى ميگرفت بندگان را به آنان شناساند و در كتاب خود چگونگى آنان را بيان فرمود:
وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ و هم الشهداء على الناس.
(سوره اعراف آيه ٤٤) (و در اعراف مردمانى هستند كه همه را از نشانههايى كه دارند مىشناسند، آنان گواهان مردمند) و پيمبران گواهان ايشانند كه خداوند جل جلاله از آن بندگان ميثاق طاعت گرفت. خداوند تعالى فرمايد:
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً.
(نساء- ٤٠- ٤١) پس چونست حالشان وقتى از هر امّت گواهى آوريم و ترا گواه آنان قرار