بزرگوارى در آنست. خداى تعالى راه مشخص آن را براى شما برگزيده و حجتهاى آن را بيان كرد و درجات آن را آشكار فرموده و چگونگى‌هاى آن را بيان كرده و مرز آن را معين فرموده است و چنان كه آن را وصف مى‌فرمايد راهى است آشكار.

پيمبر خدا ٦ فرمود وقتى بنده را داخل گور كنند دو فرشته نزد او حضور يابند يكى را نام «منكر» و آن ديگرى را «نكير»، نخستين پرسشى كه از او كنند از پروردگار اوست و از پيمبر و از ولىّ او. اگر پاسخ گويد نجات يابد اگر نه او را عذاب كنند.

يكى از حاضران پرسيد اگر كسى پروردگار و پيغمبر خود را بشناسد اما امام خود را نشناسد حال او چگونه خواهد بود؟ فرمود حال چنين كسى معلق و نامعلوم است نه از اين طايفه است نه از آن طائفه.

يكى پرسيد اى پيمبر خدا، «ولىّ» كيست؟ فرمود در اين زمان ولىّ شما منم، و بعد از من وصىّ من ولىّ شماست و بعد از وصىّ من در هر زمان يكى از حجتهاى الهى است. هرگز شما سخنى را كه گمراهان هنگام جدا شدن از پيمبران خود گفتند بر زبان مى‌آوريد:

رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى‌.

(سوره طه آيه ١٣٤) پروردگارا: اگر رسولى به سوى ما مى‌فرستادى نشانه‌هايى ترا پيش از آن كه خوار گرديم و زيانمند، پيروى مى‌كرديم.

همانا گمراهى ايشان به علت نادانى از آيات الهى بوده است و نشناختن اوصياء. خداى عز و جل در پاسخ آنها چنين مى‌فرمايد: