اى فرزند اى محمد كه اميدوارم خداى تعالى آنچه از راه عقل و نقل به آن نياز دارى به تو بنماياند آن گونه كه در مرتبه شهود تو در آيد و در پرتو نور پاك خود همه چيز را در چشم تو آشكار فرمايد. بدان كه شيخ جليل «محمد بن يعقوب كلينى» در كتاب خود (الرسائل) كه مطالب آن قابل اعتماد است از پدرت امير المؤمنين در باره امامان از تبار خود- صلوات اللَّه عليهم- مكتوبى را نقل كرده است. مضمون نامه روايتى است كه محمد بن كلينى با اين الفاظ بيان كرده است:

از «على بن محمد» و «محمد بن الحسن» و ديگران از «سهل بن زياد» و از «عباس بن عمران» از «محمد بن قاسم بن وليد صيرفى» و از «مفضل» از «سنان بن طريف» از «ابو عبد اللَّه ٧» روايت كرده است كه گفت: «امير مؤمنان على (ع)» اين خطبه را براى بعضى از بزرگان ياران خود نوشت و سخنانى از رسول بزرگوار ٦ در آنست:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ* سايه‌نشينان حشمت و عظمت‌[١]، نزديكان استان الهى، و آزموده‌شدگان به بلاها و پيش‌گيرندگان به طاعات را كه به رجعت و بازگشت ما باين جهان يقين دارند از ما سلام و درود باد.

[١] الى المقربين في الاظلّه، شايد اشاره به كريمه( في ظلال و عيون) باشد( م)