هر كار را پايانى است. عاقبت انديش باش. سوداگر بازيچه خطر است. بسا مال اندك كه از بسيار آن بارورتر. يار فرومايه و دوست بخيل را خير نيست. تا توسن زمانه رام است كام از روزگار آسان برگير. به اميد بيشى، خويشتن در خطر ميفكن. زنهار كه مركب ستيز با تو توسنى نكند. هنگامى كه برادرت از تو پيوند بريد پيوستن او را بر خود هموار ساز، و چون دورى جست با او مهربان باش و به او نزديك شو، چون بخل ورزيد به او بخشش كن، چون از تو گوشه گرفت به او روى آور، در درشتى او نرم باش و چون گناه كرد عذرش بپذير، چنان كه گويى تو بنده اويى و او خداوندگار نعمت تست اما زنهار كه اين دستورها بيجا بكار نبندى و با مردم نااهل بجاى نيارى.

با دشمن دوست دوستى مكن كه با دوست دشمنى كرده- باشى. برادرت را با دل پاك اندرزگوى، خواه او را دلپسند افتد يا دلگزا نمايد. خشم سركش فرو خور كه من جرعه‌اى كه به عاقبت‌نوشتر از آن و سرانجام گواراتر از آن باشد نچشيده‌ام. هر كه با تو درشتى كند با او نرمى كن كه بزودى با تو نرم گردد. بر دشمن به بخشش برترى جوى كه آن پيروزى شيرين‌تر، تا چيرگى به آزار. اگر بر سر آن باشى كه پيوند از برادر بگسلى جاى آشتى باقى گذار تا اگر روزى پشيمان گردد، بآن باز تواند گشت. هر كه بر تو گمان نيكو برد گمان او را صورت واقعيت بخش. حق برادر به اعتماد دوستى بين خويشتن با او ضايع مگردان، چه، آن كس كه حق او تباه كنى برادر تو نباشد. نبايد كه خويشان تو، بى‌بهره‌تر مردم از تو باشند. بآن كس كه به دوستى تو نگرايد روى مياور. برادرت هر اندازه پيوند دوستى بيشتر بگسلد، تو در پيوستن بيشتر كوش و هر چه با تو بدى بيشتر كند