آنچه بسبب خاموشى از دست دهى، تدارك آن آسانتر تا آنچه به سبب سخن گفتن نگاهدارى. آنچه در ظرف است به استوارى بند آنست. نزد من، نگاهداشتن چيزى كه در دست دارى بهتر تا طلب چيزى كه در دست ديگرى است، و شرنگ نوميدى گواراتر تا خواهش از مردمان. روزى تنگ با پرهيزگارى، بهتر كه بى‌نيازى با زشتكارى.

هر كس، راز خويش بهتر از دگرى نگاه مى‌دارد. بسا آدميان كه در زيان خويش مى‌كوشند. پرگو ياوه‌سراست. هر كه فكرت كند بينا گردد. به نيكوكاران پيوند تا از آنان باشى و از تبهكاران بگسل تا از آنان نباشى. بدا كه لقمه حرام است. ستم بر ناتوان، زشت‌تر ستم است. آنجا كه نرمى به درشتى گراياند درشتى نرمى است. بسا كه دارو درد است و درد دارو. بسا كسى كه او را بد خواه پندارى به صلاح تو سخن گويد و آن را كه عاقبت انديش خويش شمارى در پند گويى تو خيانت ورزد. زنهار بر آرزو تكيه مكن كه آرزو سرمايه گولان است. خرد، سودجويى از آزمايشهاست. بهترين تجربه آنست كه پند گوى تو باشد و ترا از بديها باز دارد و به نيكيها كشاند.

فرصت غنيمت شمار زان پيش كه از دست دادن آن مايه اندوه تو گردد.

هر جوينده بمقصود نرسيد و هر مسافر باز نيامد. هدر دادن مال در هوسها، و توشه نيندوختن از آن براى رستاخيز، تبهكارى است.