روى نقل آگاه شدى تصديق مى‌كنى و به آن ايمان مى‌آورى. پس در استان مولاى خود جل جلاله خاك بوسى كن و گونه‌ها بر خاك بساى و بياد داشته باش كه خداوند مى‌بيند، و اگر لحظه‌اى كه بالغ‌شده‌اى با وقت نماز واجب يا نافله يا عبادتى ديگر مصادف گردد، چنان كه در كتاب (التتمات و المهمات) گفته‌ام با سپاس و ثناى الهى و شادمانى و صفا و وفا با آن روبرو شو. آنگاه نعمت اختيارى را كه خداوند نصيب تو فرموده است به او خود واگذار و از درگاه او به زارى بخواه كه با الهام به تو و هدايت كردن تو به سوى خود ان شاء اللَّه تعالى متولى اختيار تو باشد.

بخش ١٠٦

اما اگر هنگام بلوغ تو كه بشرف آراسته شدن به خلعت خرد و تحفه‌هاى آداب نائل مى‌گردى مصادف با اشتغالت به واجبات و نوافل ظاهرى نباشد، پس، در آغاز، نعمتهاى گذشته و فعلى خود را كه دارى بياد آور.

و من جمله‌اى از آن را كه خداى جل جلاله به زبان حال عنايات روشن خود بمن آموخت بتو مى‌گويم. پس اى فرزند- كه اميدوارم خداى تعالى الطاف عناياتى را كه به تو روا داشته است به ياد تو اندازد و به تو عنايت روا دارد و با اين الطاف ترا بزيور جمال بيارايد- بخاطر آور كه خداى جل جلاله در معنى بتو خدمت فرموده (و له المثل الاعلى) زان پيش كه تحفه سعادت خدمتگزارى خود را بتو عنايت فرمايد ترا به شرف معرفت خود مشرف فرمود و آسمانها و زمين‌ها را بدست قدرت براى تو بنياد نهاد و اين اكرام را نه در حق‌