خواهم داد. به اين گونه به خدمت او مشغول مى‌گردم هر چند مال ازوست جل جلاله و من مملوك او و تو بنده اويى پس به پاس جلال او، از مال او چندان كه اراده فرمايد به مصرف مى‌رسد.

اينك اين مقدار بر ضمير من گذشت كه در استان او تقديم كنم كه هر چه دارم ازوست و اگر پيش از اين اراده فرمايد توانايى آن را نيز عطا فرمايد و اقدام به آن، مرا و ترا رحمت و شرفى است كه توانايى وصف آن را ندارم.

اما اگر من پيش از آنكه در زندگانى به آرزوى خود برسم به سوى خداى جل جلاله منتقل شوم و تو نيازى به وصى نداشته باشى همانا كه سفارش ترا به حضرت بارى تعالى جل جلاله كرده‌ام، به فرمان او جل جلاله ترا به غير او نيز توصيه نموده‌ام و او بتو مهربانتر است تا من و در نگاهداشت تو و رسيدنت به آرزوها بالاتر. و اگر خداى جل جلاله اين معانى را بتو الهام فرمايد، چندان كه در خور كرم اوست و چنان كه مرا به نعمتهاى خود عادت داده است و به افزودن سعادتها و عنايتهاى خود خوگر فرموده، حمايت ترا عهده‌دار خواهد شد و هنگامى كه در زمره مردگان باشم مرا به توجهاتى كه به تو دارد آگاه فرمايد. پس وقتى بر كنار قبر من آيى بمن بازگوى كه او، جل جلاله، سرور من و سرور تو و مالك هستى تو و من با تو چه كرد.

از پيشينيان صالح من روايت شده است كه مرده‌گان بخصوص اهل يقين سخن كسانى را كه به زيارتشان مى‌روند مى‌شنوند.