آنگاه او را گفتم آيا در صحيح «بخارى» و صحيح «مسلم» به سند از «جابر بن سمره» و ديگران نديده‌اى كه پيمبر اكرم ٦ در چندين حديث فرموده است اين دين تا وقتى پيوسته عزيز است كه دوازده خليفه كه همه از قريش مى‌باشند ولايت آن را بر عهده داشته باشند.

و در بعضى از احاديث از رسول اكرم ٦ در هر دو صحيح چنين آمده است كه: «پيوسته تا وقتى ولايت بر عهده دوازده خليفه باشد كه همه از قريشند كار مردم مى‌گذرد و روبراه است».

نظير اين كلمات كه همه متضمن اين عدد دوازده است كم نيست. آيا در اسلام جز فرقه اماميّه فرقه‌اى را مى‌شناسى كه به عدد دوازده امام معتقد باشند؟ پس اگر اين احاديث صحيح است آنسان كه با خود شرط كردى كه آنچه را «بخارى» و «مسلم» نقل كرده‌اند و صحيح است خواهى پذيرفت به آن عمل كن. اين مطلب با عقيده اماميه منطبق است و دليل صحت داشتن سخنانى است كه از پيشينيان خود نقل كرده‌اند و اگر اين احاديث دروغ است چرا آنان در صحاح خود آن را نقل كرده‌اند؟

آنگاه گفت: پس آنچه «بخارى» و «مسلم» در تزكيه «ابو بكر» و «عمر» و «عثمان» و تزكيه پيروان آنها نوشته‌اند چه كنم؟.

گفتم در آغاز سخن پيمان بستيم كه به مطالبى كه اصحاب تو در آن منفردند استدلال نكنيم و مى‌دانى كه انسان اگر چه در امر عدالت، شخصى بلند مرتبه باشد اما اگر در باره درهمى به سود خود