يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً (سوره مجادله آيه ١٣) اى كسانى كه به اسلام گرويده‌ايد وقتى با رسول نجوا مى‌كنيد پيش از نجواى خود صدقه بپردازيد.

و مى‌دانى كه آنها از نجوا كردن و گفتگو با او خود دارى كردند تا گرده‌اى نان حتى كمتر از آن، صدقه ندهند و على بن ابى طالب (ع) براى ده بار نجوا با رسول اكرم ٦ ده درهم تصدق داد و از آن پس اين آيه كريم كه تا روز شمار مايه ننگ رسوايى آنها شد فسخ گرديد. دليل رسوايى و ننگ آنها اين است كه خداى تعالى فرمايد:

أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ‌ آيا ترسيديد كه پيش از نجواى خود صدقات بپردازيد؟ پس چون چنين نكرديد و خدا بر شما بخشود ...) پس اگر در روز شمار، آن هنگام كه در مقابل خداى تعالى و در مقابل پيمبر او ٦ قرار مى‌گيرى از تو بپرسند چگونه روا داشتى كه از عمل و فعل قومى تقليد كنى كه مى‌دانى مانند اين گونه امور هول انگيز از آنها سر زده است؟

بنا بر اين در آستان الهى و در حضرت رسول اكرم ٦ براى پيروى از آنها كه چنين اعمالى از آنها سرزده است چه بهانه دارى و چه دليل در پيروى آنها در دست تو باقى است؟

پس آنگاه كه اين سخنان گفتم او بهت زده سخت حيران بر