كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ١٦٤ - تتمهى حكايت

عروس، تو را ببينند.

آن مرد احشامى لر بحمام رفت و گفت دارو بياوريد، و از احمقى كه داشت نپرسيد كه اين داروى ريشست يا موضع ديگر، از نادانى او را برداشته بريش و سبيل خود ماليده بعد از چند دقيقه بگمان آنكه ريشش رنگ گرفته است آب ريخت، پس از آن موى ريش و سبيل او فروريخت، آن مرد بخيال آنكه رنگ بستن بهمين نحو و منوال است.

پس از آنكه از حمام بيرون آمد بدكان دلاكى رفت كه اصلاح نمايد چون وارد دكان شد و نشست دلاك را گفت بيا و مرا اصلاح بكن، دلاك چون نظرش بر او افتاد، گفت مگر تو كيف خورده‌يى؟، آن مرد خيال كرد آدمى تا كيف نخورد او را اصلاح نمى‌كنند، گفت: بلى كيف خورده‌ام! مرد دلاك آينه را بدست او داد، چون نظر نمود اثرى از ريش و سبيل خود نديد.

حالا اى موش! معرفت بسيار حاصل كردن باين قسم و بدون تعقل و فهم موافقت به رنگ ريش داد.

شعر

اى موش! اگر تو صوفى را دوست مى‌دارى؟ اكنون دو كلمه‌ى ديگر در باب كرامات صوفيه‌ى خراسان بشنو!.

آورده‌اند كه روزى يكى از اهل عراق و از مردمان اراذل، متوجه خراسان شد، قضا را يكى از كدخدايان خراسان از باغ بيرون آمده بود و دستمال ميوه‌يى در دست داشت و به خانه مى‌رفت، قضا را نظرش به‌آن مرد افتاد و گفت: مى‌بايد كه‌