كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٩٦ - در رموز اسم اعظم

خاصيتهاش ندارد پايان‌

عارفانند به‌آن دانايان‌

وضع آفاق ز نيك و بدحال‌

زان توان يافت بسنج اجمال‌[١]

سم خاصى است كه اسرار جهان‌

هست در كنز حروفش پنهان‌

كس چه داند كه چه اسرارست اين‌

خاصه زمره ابرار است اين‌

لفظ اين اسم چو تكرار كنى‌

چون به آداب و عدد كار كنى‌[٢]

قفل هر كار گشائى بمراد

گردى از فيض مداما دلشاد

چهارده نفع رساند اين اسم‌

اولين آنكه گشائى تو طلسم‌[٣]

دشمنت نيست شود چون سيماب‌

بند گردد به دميدن سيلاب‌

گر بخوانى ز سر صدق و يقين‌

كشف گردد همه گنج زمين‌

جنيان با تو مصاحب گردند

اولياء جمله به تو پيوندند

جمله خلق سرافكنده تو

قيصر روم شود بنده تو

همه خلق مطيعت گردد

كيميا نيز نصيبت گردد

هيچ علمى به تو مشكل نشود

يك‌زمان حق ز تو غافل نشود

متصل با لب خندان دل شاد

دين و دنياى تو گردد آباد

ليك هر كس بطريقى ديگر

دارد از حالت اين اسم خبر

سر اسماء حروفش بتمام‌

نتوان گفت مبادا كه عوام‌

مطلع گشته بدان كار كنند

خلق را بيهده آزار كنند