كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٩ - فصل فى الفوائد المتفرقة فيما يتضمن الاشارة الى قوله تعالى إن الله يأمركم أن تذبحوا بقرة

ور نباشد مشربه از زرّ ناب‌

با كف خود مى‌توانى خورد آب‌

ور نباشد مركب زرين لگام‌

مى‌توانى زد به‌پاى خويش گام‌

ور نباشد دور باش از پيش و پس‌

دور باش نفرت خلق از تو، بس‌

ور نباشد خانه‌هاى زر نگار

مى‌توان بردن بسر در كنج غار

ور نباشد فرش ابريشم طراز[١]

با حصير كهنه‌ى مسجد بساز

ور نباشد شانه‌يى از بهر ريش‌

شانه بتوان كرد با انگشت خويش‌

هر چه بينى در جهان دارد عوض‌

در عوض گردد ترا حاصل غرض‌

بى‌غرض دانى چه باشد در جهان؟

عمر باشد، عمر، قدر آن بدان ...

ابذلوا ارواحكم يا عاشقين‌

ان تكونوا فى هوانا صادقين‌

داند اين را هر كه زين ره آگهست‌

كاين وجود و هستيش سنگ رهست‌

گوى دولت آن سعادتمند برد

كو به‌پاى دلبر خود جان سپرد

جان ببوسى مى‌خرد آن شهريار

مژده اى عشاق كآسان گشت كار

گر همى‌خواهى حيات و عيش خوش‌

گاو نفس خويش را اول بكش‌

در جوانى كن نثار دوست جان‌

رو عوان بين ذلك را بخوان‌

پير چون كشتى گران جانى مكن‌

گوسفند پير قربانى مكن‌