كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٣٣٦

بيقدر دنيا.

خانقاه- محل گرد آمدن درويشان.

خائف- ترسان.

خزف- خرمهره.

روضه- باغ،

زرق- مكر و حيله.

زنار- رشته‌يى كه رهبانان با خود دارند.

سالوس- رياكار.

سباع- درندگان.

شبگير- صبح زود.

شماتت- سرزنش.

شنعت- زشتى.

صبى- كودكى، خردسالى.

صداع- دردسر.

صعوه- نوعى پرنده كوچك.

عقار- زمين مزروعى، متاع.

عندليب- بلبل.

قاضى‌القضات- رئيس قاضيان.

كسوت- لباس.

كنشت- معبد يهوديان، آتشكده،

مثوبات- پاداشهاى نيك.

محتال- حيله‌گر.

مضايق- تنگناها.

معتكف- گوشه‌نشين.

مغاك- گودال.

مفتى- فتوادهنده.

مفاوضه- فيض بهم رسانيدن، گفتگو.

منديل- دستمال.

واهب- بخشش‌ها.

واثق- اميدوار- مطمئن.

هبات- بخششها:

هبوط- پائين آمدن، فرود آمدن.

هدهد- شانه‌به‌سر

***\sُ گر چاك زنند دلق ايمانى ما\z بينند همه حيله پنهانى ما\z\E

( فردوسى)