كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٢٧ - فى المناجات و الالتجاء الى قاضى الحاجات
|
تا كى ز علائق جسمانى |
در چاه طبيعت تن[١] مانى؟ |
|
|
تا[٢] چند به تربيت بدنى |
قانع بخزف ز در عدنى |
|
٣٧٠
|
صد ملك ز بهر تو چشمبهراه |
اى يوسف مصرى بدرآى از چاه[٣] |
|
|
تا والى مصر وجود شوى |
سلطان سرير شهود شوى |
|
|
در روز الست بلى گفتى |
امروز ببستر لا خفتى |
|
|
تا كى[٤] ز معارف عقلى دور |
بزخارف عالم حس مغرور |
|
|
از موطن اصل نيارى ياد |
پيوسته بلهو و لعب دلشاد |
|
|
نه اشك روان نه رخ زردى |
اللّه اللّه تو چه بىدردى! |
|
|
يكدم به خود آى و ببين چه كسى |
بچه[٥] دل بستهيى، به كه همنفسى؟ |
|
|
زين خواب گران بردار سرى[٦] برگير ز عالم اولين خبرى |
فى المناجات و الالتجاء الى قاضى الحاجات
|
زين رنج عظيم خلاصى جو |
دستى بدعا بردار و بگو |
|
|
يا رب يا رب! به كريمى تو |
بصفات كمال رحيمى تو ٣٨٠ |
|
|
يا رب! بنبى و وصى و بتول |
يا رب! بتقرب سبطين[٧] رسول |
|
|
يا رب! به عبادت زين عباد |
به زهادت باقر علم و رشاد |
|
|
يا رب يا رب! بحق صادق |
بحق موسى بحق ناطق |
|
[١]- نخ: خود
[٢]- نخ: در نسخههاى ديگر اين شعر نيست و بنظر مىرسد كه الحاقى باشد
[٣]- نخ: اى يوسف مصر برآى از چاه
[٤]- نخ: ز معارف عالم عقلى دور
[٥]- نخ: بچه بسته دل
[٦]- نخ: مپرس ز عالم دل خبرى
[٧]- نخ: دو سبط