كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٢١ - فصل فى ذم من تشبه بالفقراء السالكين و هو فى زمرة الاشقياء الهالكين

نان و حلوا چيست قيل و قال تو

وين زبان‌پردازى بى‌حال تو

گوش بگشا، لب فروبند از مقال‌

هفته هفته، ماه ماه و سال سال‌

صمت عادت كن كه از يك گفتنك‌

مى‌شود تاراج‌[١] اين تحت الحنك‌

اى خوش آن كو رفت در حصن سكوت‌

بسته دل در ياد حى لا يموت‌

رو نشين خاموش چندان اى فلان‌

كه فراموشت شود نطق و بيان‌

خامشى باشد نشان اهل حال‌

گر بجنبانند لب گردند لال‌

چند با اين ناكسان بى‌فروغ‌

باده‌پيمائى دروغ اندر دروغ‌

وارهان خود را ازين همصحبتان‌

جمله مهتابند و دين تو كتان‌

صحبت نيكانت ار نبود نصيب‌

بارى از همصحبتان بد[٢] شكيب‌

نان و حلوا چيست اين اعمال تو

جبه‌ى پشمين رداء و شال تو

اين مقام فقر[٣] خورشيد اقتباس‌

كى شود حاصل كسى را در لباس‌

زين ردا و جبه‌ات اى كج‌نهاد

اين دو بيت از مثنوى آمد به ياد:

«ظاهرت چون گور كافر پرحلل‌

وز درون قهر خدا عز و جلّ»

«از برون طعنه زنى بر بايزيد

وز درونت ننگ مى‌دارد يزيد»