كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ١٨٧ - حكايت

گاه باشد كه نرسد، لكن در هر حال بايد بهوش و تفكر در طلب شئون زندگانى و معاش كوشش نمايد و حتى الامكان كوتاهى نكند.

بارى اى گربه! كسى كه بخواهد در ميان ابناى جنس خود را از مكان و خوراك روز بروز تزايد و ترقى دهد، بايد در صدد علو جاه و سمو مكانت باشد، تا دشمنان كور و غمناك، و دوستان شاد و خرسند گردند و خود از پريشانى كه سبب خوارى و مذلت است بياسايد، بلكه اين‌قدر سعى كند كه ذخيره از براى فرزندان بگذارد تا بعد از از آن فرزندان در ميان قبائل و اقران ممتاز و سرافراز باشند.

نشنيده‌يى كه گفته‌اند:

شعر

ديگر هم گفته‌اند:

شعر

اى گربه از علم بى‌عمل بيش از اين چند كلمه فهميدن و دانستن و ورقى چند را سياه كردن چه نفع بهم مى‌رسد؟، كدام دكان خباز و طباخ بعوض صحبت، نان و آش مى‌دهند؟، مگر اين‌قدر بى‌فكر بودن خوبست؟.

شيخ سعدى گفته است.

شعر

چون تهى دست باشى و بى‌چيز گردى در هيچ مهمى و معنى، توجه نتوانى كرد، بى‌فهم و بى‌مقام و منصب، زندگانى و پهلوانى بكار نمى‌آيد.