كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ١٤٧ - تتمهى حكايت

گربه فرياد برآورد و گفت:

اى موش؟ اين مرتبه خوش‌طبعى را از حد گذرانيدى.

موش گفت:

اى شهريار؟ در تمام عمر خود روزى مثل امروز بر من خوب نگذشته است، در اول روز به چنگال تو بى‌مروت ظالم گرفتار و در آخر روز من فارغ و تو بدرگاه بخشش و كرم من اميدوار.

گربه با خود گفت:

ديگر بيش از اين طعنه و سرزنش از زيردستان نمى‌توان شنيد، بيا برو تا وقت ديگر.

باز با خود گفت:

اين‌همه صبر كردى، لمحه‌ى ديگر سهل است شايد كه كارى ساخته شود و الا كه در آخرالامر مى‌توان رفت.

بعد از آن، گربه گفت:

بيش از اين آزار ما كردن جائز نيست، چرا تو اين‌قدر بر ما استهزاء مى‌كنى؟.

موش گفت:

همان حرف اولى را مى‌زنى، نه من تو را خبر كردم كه خوش‌طبعى بسيار ممدوحست و مى‌بايست تو از هيچ سخنى نرنجى؟.، اكنون گوش دار تا ببينى كه پادشاه عادل با دختر و كشتيبان و پادشاه طامع و پسر چه كرد.

پس روزى ديگر پادشاه كشتيبان را طلبيده خطاب كرد كه اى حرامزاده سخن‌